Porozmawiajmy o kłopotach (i napiszmy umowę lub trzy!)

[Chamberlain]

Świeżynka z Bastionu. Piotr de Zaym proponuje "rozmowę o kłopotach" i jakąś nową, nieokreśloną jeszcze organizację międzynarodową, która ratowałaby sytuację w krajach, które jemu podobni zapaleńcy budują bez najmniejszego przygotowania koncepcyjnego i zaplecza ludzkiego na kompletnych zadupiach. Pokrewny, ale nieco wcześniejszy pomysł z tego samego wątku polegać miałby polegać na organizowaniu naprędce małych zbiegowisk i rozkręcaniu chwilowego ruchu, by wszystkim arcyksięciom tego świata nie było smutno, bo najwyraźniej nie są zdolni do gry zespołowej (ale mogą się łaskawie zgodzić, by grano na nich). Więc arycyksiażę nie będzie dokładał się do ruchu w Sarmacji, Federacji Nordackiej, RON czy w Skarlandzie, gdzie przecież również przydałaby się każda dodatkowa para rąk do pracy, ale chętnie skorzysta ze wsparcia naiwniaków, którzy kosztem własnych zasobów czasowych zrobią mu dobrze na wyspie. Arcyksiążę napiszę projekt umowy, wiec połowa roboty jakby z głowy.

Mamy więc pomysł na bastion w ramach bastionu. Potem będzie bastion w ramach bastionu bastionu, gdy arcyksiążę zamknie się w zameczku na środku wysepki i uroczyście rozpisze konkurs na kamerdynera. Kandydata już mam.

Co myślicie?

[Aleksander]

Jeżeli w czymś ma maczać palce de Zaym, to jest to moim zdaniem najlepsza antyreklama tego przedsięwzięcia. Będzie sztywno, będzie nudno, będzie kompletnie bez znaczenia, a potem de Zaym się obrazi, zabierze zabawki z piaskownicy i wyemigruje do kolejnej tego typu organizacji międzynarodowej, gdzie przypną mu kolejne ordery do wytartych połów płaszcza.

Pamiętam taki żarcik z czasów, gdy razem z ojcem zamieszkiwaliśmy w Sarmacji. Co robi de Zaym przed pójściem spać? Przypina ordery do piżamy.

[Wojciech Bombina]

Diuk "statut" K.

Kto wie, może powinniśmy dołączyć się do inicjatywy i pomóc w ukonstytuowaniu prezydium, komisji skrutacyjnej, komisji mandatowej etc.

[Aleksander]

Problem w tym, że wszystkie atuty jakie miał de Zaym stracił z chwilą, gdy przestał być redaktorem w Rzeczpospolitej. Wtedy ten mentalny efebofil mógł imponować młodym chłopakom tym, że zapraszał ich do sali konferencyjnej w redakcji, gdzie wszyscy mogli utrwalać swój autyzm. Nasiadówki w Vistuli raczej nie mają tego "prestiżu", co spotkania w Rzeczpospolitej.

[Wojciech Bombina]

Nasiadówki w Vistuli raczej nie mają tego "prestiżu", co spotkania w Rzeczpospolitej.

Można może w zamian rabat na dyplom dostać.