Kurier: Serce Nowego Kontynentu bije dziś w Warszawie

[Daniel von Witt]

Kurier pokrótce wprowadza nas w tematykę kolejnych obrad Rady Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa wiążącej bez mała wszystkie kraje dalekowschodnie z Vaarlandu. Pierwotnie impet prac w Radzie nadała Francja, jednakże teraz życie tej organizacji przesunęło się właśnie do Warszawy. Jak czytamy - to jedyna działająca organizacja międzyrządowa. W tym kontekście powstała z inicjatywy Dreamlandu MFK powinna przyjrzeć się pracy RWPZiB w temacie ustanawiania protektoratów nad ziemiami niczyimi czy przyłączania/lokowania na Vaarlandzie nowych krajów.

Artykuł wart polecenia.

(-) Daniel markiz von Witt

[Edward Ebruz]

Rzeczpospolita Obojga Narodów w ogóle jest przykładem państwa, które mimo stosunkowo niewielkiego (lecz stabilnego) potencjału demograficznego, prowadzi aktywną i przemyślaną politykę zagraniczną, opartą na profesjonalnych podstawach. Jako jedna z bardzo niewielu mikronacji wypracowała własną doktrynę tej polityki.

Osobom zainteresowanym tematem polecam lekturę dokumentów:

• Traktat Paryski
  Doktryna polityki zagranicznej Rzeczpospolitej Obojga Narodów
  Konwencja w sprawie ziem niczyich

oraz ciekawy i rzadki we współczesnym mikroświecie przykład sojuszu polityczno-militarnego:

• Pakiet Argendańsko-Warszawski

• (-) Jacques de Brolle

[Daniel von Witt]

I rzeczywiście, chociażby lektura Kuriera dostarcza nam dowodów na wysokiej jakości kondycję służb dyplomatycznych i ich misję w RON, co do różnych dziedzin zagranicznej działalności. W zestawieniu z Rzeczpospolitą Dreamland jest malutki w tej dziedzinie.

A zna Wasza Ekscelencja przykłady innych krajów, które posiadają aktualne doktryny takich polityk?

(-) Daniel markiz von Witt

[Edward Ebruz]

Odsyłam do kilku kluczowych i swego czasu najgłośniejszych dokumentów o znaczeniu historycznym. Niektóre, jak podejrzewam, w znacznym stopniu zachowały swoją aktualność. W końcu doktryna polityki zagranicznej powinna być stosunkowo odporna na upływ czasu. Albo coś jest racją stanu, wolną od koniunkturalnych uwikłań politycznych, albo nie. Inne - jak w przypadku Wandystanu, mają już jedynie walor świadectwa przeszłości.

Doktryna polityki zagranicznej Księstwa Sarmacji (nie gwarantuję, że nie ma nowszej)
Doktryna polityki zagranicznej Monarchii Austro-Węgierskiej
Doktryna polityki zagranicznej Mandragoratu Wandystanu
Doktryna polityki zagranicznej Królestwa Nordii
Doktryna polityki zagranicznej Trizondalu (część składowa - dot. uznawania państw)
Doktryna polityki zagranicznej Królestwa Scholandii

Polecam również lekturę profesjonalnego omówienia podstaw tej ostatniej. Przebłysk dawnej świetności Królestwa Scholandii.

I coś z drugiego bieguna - jako ciekawostka:
Doktryna polityki zagranicznej Tirimudzii

• (-) Jacques de Brolle

[Konstancja Albertosiga]

Ekscelencje,
Pragnęłabym zauważyć jedną rzecz w przypadku Monarchii Austro-Węgierskiej. Nie jest to najnowsza doktryna polityki zagranicznej. Później została ona zmieniona i bardziej uszczegółowiona przez Franciszka Józefa II, gdy ten był Ministrem Spraw Zagranicznych.

[Edward Ebruz]

Bardzo możliwe, ale to właśnie ta jest chronologicznie drugim, zmodyfikowanym dokumentem. Korekta została naniesiona właśnie przez Franciszka Józefa II, gdy ten sprawował urząd MSZ.

Można prosić o jakiś link? Wyszukiwarka na stronie MAW niczego nie wyniuchała.

• (-) Jacques de Brolle

[Konstancja Albertosiga]

Ekscelencjo,
Jak znajdę tylko odpowiedni wątek, z pewnością się nim podzielę. ;)