Dreamland i Scholandia

[bisect]Daniel von Witt
NIM: 877416
Książęce Miasto Buuren, Unia Saudadzka[lim]Do
Sądu Królestwa
Pałac Sprawiedliwości
Królewskie Stołeczne Miasto Dreamopolis

Strony:[offset=4]1) Daniel von Witt 877416;
2) Torkan Ingawaar 156339.[/offset][/bisect] Żądam stwierdzenia nieważności Postanowienia Królewskiego z 7 stycznia 2016 roku ws. nadania ziemi Sukcesowi Dupostrzałowi Zwellowi, Dekretu Księcia Skytji z 12 stycznia 2016 roku o kalendarzu, Dekretu Księcia Skytji z 13 listopada 2016 roku o ochronie wierzeń rodzimych, Dekretu Księcia Skytji z 19 listopada 2016 roku o następcy tronu, Dekretu Księcia Skytji z 8 stycznia 2017 roku o lokacji osady, Dekretu Księcia Skytji z 17 stycznia 2017 roku o nadaniu ziemi, Dekretu Księcia Skytji z 18 stycznia 2017 roku o zmianie dekretu, Dekretu Księcia Skytji z 8 kwietnia 2017 roku o nadaniu ziemi, Dekretu Księcia Skytji z 13 sierpnia 2017 roku o inkorporacji i nadaniu ziemi, Dekretu Księcia Skytji z 15 października 2017 roku o zakazie żeglugi. Domagam się powyższego z uwagi na brak podstaw do nadania lenna Sukcesowi D. Zwellowi oraz ze względu na brak uprawnień Księcia Skytji do stanowienia prawa lokalnego na części obszaru Domeny Królewskiej jak również to, że nie mógł nawet zostać Księciem Skytji.
9 września 2015 roku Król Marcin Mikołaj utworzył Domenę Królewską w składzie określonym art. 5 ust. 3 DK o Domenie Królewskiej. Surmala wraz z Skytją stały się jej częścią. Dekret ten obowiązywał do 15 marca 2017 roku. W okresie swojego obowiązywania prawo to stanowiło, że bezpośrednią władzę w Domenie posiada Król, który mógł ponadto ustanawiać w niej Lorda Gubernatora, również mającego prerogatywę stanowienia aktów prawnych. Ponadto od 1 maja 2016 roku do 20 czerwca 2017 roku na terenie Domeny Królewskiej obowiązywał DK o Prawie Domeny Królewskiej. Akt ów stanowił, że przywilej stanowienia praw w Domenie Królewskiej posiada Król i Lord Gubernator Domeny Królewskiej. Od 20 czerwca 2017 roku po dziś dzień w Domenie Królewskiej obowiązuje Akt o Formie Rządu, stanowiący, iż pełna władza w Domenie należy do Króla, a Lord Gubernator wydaje prawa w Jego imieniu.
6 stycznia 2016 roku Król Edward II nadał Skytję jako lenno Torkanowi Ingawaarowi (Sukcesowi Dupostrzałowi Zwellowi). Nadawanie ziemi w owym czasie regulował rozdział trzeci DK o tytułach honorowych. Ten akt normatywny prawa federalnego stwierdzał, że lenno może być nadane arystokracie Królestwa, który posiada co najmniej tytuł wicehrabiego. Stwierdzał również, że palatyn (jak nazywano lennika królewskiego) zobowiązany był do współpracy z władzami lokalnymi w sprawie opieki nad terenem, który otrzymał jako lenno.
Sukces Dupostrzał Zwell (Torkan Ingawaar) otrzymał lenno bezprawnie, ponieważ nie spełniał warunków do jego otrzymania. W chwili nadawania lenna był szlachcicem, a by je otrzymać musiał być wicehrabią. Już z uwagi na ten fakt Torkan Ingawaar nie mógł jako bezprawny Książę Skytji wydawać żadnych dekretów. Nie pozwalało mu na to ani prawo federalne, na mocy którego mógł zostać lennikiem, ani prawo Domeny Królewskiej. Wszystko z uwagi na fakt, że Książę Skytji legalnie ustanowiony na podstawie prawa federalnego nie jest organem władzy publicznej w Domenie Królewskiej i nie może wydawać aktów prawa lokalnego. W związku z powyższym domagam się unieważnienia aktu nadania lenna Torkanowi Ingawaarowi oraz wszystkich dekretów wydanych przez niego, gdyż uczynił to bezprawnie.
Niniejszym oświadczam, że opłatę od tego pisma wniosłem na rachunek bankowy Sądu Królestwa NIFI A51873 w dniu 16 stycznia 2018 roku w wysokości 3.000 D, tytułem "Skarga na Dupostrzała".

(-) Daniel von Witt

Wysoki Sądzie,

z troski o rychłe zakończenie tego absurdalnego postępowania wnoszę o nieprzeprowadzanie rozprawy, gdyż i tak nie zamierzam w niej uczestniczyć. Ponadto oświadczam, iż w ramach hmmm... książęcego nieposłuszeństwa (?) nadal będę - niezależnie od wyroku Sądu - wydawał akty prawne, jeśli zajdzie taka potrzeba. W 2015 roku Jego Królewska Wysokość Edward II zaproponował mi zaopiekowanie się Skytją. W zamian otrzymać miałem pełną autonomię w sprawach wewnętrznych pozwalającą na dowolne kształtowanie skytyjskiego ustroju oraz możliwość stanowienia lokalnego prawa (w tym prawa dotyczącego sukcesji). Ja ze swoich zobowiązań się wywiązuje i na miarę swoich skromnych możliwości rozwijam Księstwo. Korona - niekoniecznie. Ale to już nie jest moja sprawa.

Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy federalnej z dnia 22 stycznia 2017 r. o postępowaniu sądowym,
co do sprawy ze skargi Daniela von Witta przeciwko Torkanowi Ingawaarowi na postanowienie królewskie z 7 stycznia 2016 roku ws. nadania ziemi Sukcesowi Dupostrzałowi Zwellowi, dekret Księcia Skytji z 12 stycznia 2016 roku o kalendarzu, dekret Księcia Skytji z 13 listopada 2016 roku o ochronie wierzeń rodzimych, dekret Księcia Skytji z 19 listopada 2016 roku o następcy tronu, dekret Księcia Skytji z 8 stycznia 2017 roku o lokacji osady, dekret Księcia Skytji z 17 stycznia 2017 roku o nadaniu ziemi, dekret Księcia Skytji z 18 stycznia 2017 roku o zmianie dekretu, dekret Księcia Skytji z 8 kwietnia 2017 roku o nadaniu ziemi, dekret Księcia Skytji z 13 sierpnia 2017 roku o inkorporacji i nadaniu ziemi i dekret Księcia Skytji z 15 października 2017 roku o zakazie żeglugi,
1. Sprawę zarejestrować pod sygnaturą SK Kn 18/1.
2. Wyznaczyć skład orzekający Sądu Królestwa: sędziego Martina A. Schlesingera-Asketila (przewodniczącego).

[podpis]M. A. Schlesinger-Asketil
PREZES SĄDU KRÓLESTWA[/podpis]

Sąd Królestwa w składzie:
— SSK Martin A. Schlesinger-Asketil, przewodniczący
co do sprawy ze skargi Daniela von Witta przeciwko Torkanowi Ingawaarowi na postanowienie królewskie z 7 stycznia 2016 roku ws. nadania ziemi Sukcesowi Dupostrzałowi Zwellowi, dekret Księcia Skytji z 12 stycznia 2016 roku o kalendarzu, dekret Księcia Skytji z 13 listopada 2016 roku o ochronie wierzeń rodzimych, dekret Księcia Skytji z 19 listopada 2016 roku o następcy tronu, dekret Księcia Skytji z 8 stycznia 2017 roku o lokacji osady, dekret Księcia Skytji z 17 stycznia 2017 roku o nadaniu ziemi, dekret Księcia Skytji z 18 stycznia 2017 roku o zmianie dekretu, dekret Księcia Skytji z 8 kwietnia 2017 roku o nadaniu ziemi, dekret Księcia Skytji z 13 sierpnia 2017 roku o inkorporacji i nadaniu ziemi i dekret Księcia Skytji z 15 października 2017 roku o zakazie żeglugi,
wymierzyć Torkanowi Ingawaarowi karę porządkową 8.000 D grzywny.
Porządek postępowania sądowego jest ściśle określony ustawą federalną z dnia 22 stycznia 2017 r. O postępowaniu sądowym. Stronom, jak i innym uczestnikom postępowań, nie wolno składać pism dowolnej treści i w dowolnym czasie; uczestnictwo w postępowaniu musi mieścić się w ramach ustawowych obowiązków i uprawnień. Na tym tle pismo Torkana Ingawaara z dnia 16 stycznia 2018 r., godziny 15:31 uznać należy za zakłócające czynności urzędowe Sądu.

Co więcej, w swoim piśmie Torkan Ingawaar z góry zadeklarował, że niepomyślnemu dlań wyrokowi Sądu nie podporządkuje się. Sąd jest konstytucyjnie umocowany do sprawowania wymiaru sprawiedliwości, a taka deklaracja uchybia jego powadze i jest tym bardziej niedopuszczalna, że pada ze strony piastuna publicznoprawnej godności Księcia Skytji.

Wobec czego należało orzec jak w sentencji.

[podpis]M. A. Schlesinger-Asketil[/podpis]

Szanowny Panie,

na obecnym etapie postępowania nie ma takiej możliwości. Jednakże — jak wkrótce się Pan przekona — ewentualne oświadczenie zapewne okazałoby się zbyteczne.

Sąd Królestwa w składzie:
— SSK Martin A. Schlesinger-Asketil, przewodniczący
co do sprawy ze skargi Daniela von Witta przeciwko Torkanowi Ingawaarowi na postanowienie królewskie z 7 stycznia 2016 roku ws. nadania ziemi Sukcesowi Dupostrzałowi Zwellowi, dekret Księcia Skytji z 12 stycznia 2016 roku o kalendarzu, dekret Księcia Skytji z 13 listopada 2016 roku o ochronie wierzeń rodzimych, dekret Księcia Skytji z 19 listopada 2016 roku o następcy tronu, dekret Księcia Skytji z 8 stycznia 2017 roku o lokacji osady, dekret Księcia Skytji z 17 stycznia 2017 roku o nadaniu ziemi, dekret Księcia Skytji z 18 stycznia 2017 roku o zmianie dekretu, dekret Księcia Skytji z 8 kwietnia 2017 roku o nadaniu ziemi, dekret Księcia Skytji z 13 sierpnia 2017 roku o inkorporacji i nadaniu ziemi i dekret Księcia Skytji z 15 października 2017 roku o zakazie żeglugi,
odrzucić skargę w zakresie, w jakim skarży ona dekret Księcia Skytji z 12 stycznia 2016 roku o kalendarzu, dekret Księcia Skytji z 13 listopada 2016 roku o ochronie wierzeń rodzimych, dekret Księcia Skytji z 19 listopada 2016 roku o następcy tronu, dekret Księcia Skytji z 8 stycznia 2017 roku o lokacji osady, dekret Księcia Skytji z 17 stycznia 2017 roku o nadaniu ziemi, dekret Księcia Skytji z 18 stycznia 2017 roku o zmianie dekretu, dekret Księcia Skytji z 8 kwietnia 2017 roku o nadaniu ziemi, dekret Księcia Skytji z 13 sierpnia 2017 roku o inkorporacji i nadaniu ziemi i dekret Księcia Skytji z 15 października 2017 roku o zakazie żeglugi. Prawodawstwo dreamlandzkie nie określa szczegółowo sądowej kontroli działalności władz publicznych. Jednakże jak stanowi Karta Konstytucyjna, Sądowi Królestwa powierzony jest wymiar sprawiedliwości, to znaczy rozstrzyganie konfliktów prawnych. Jedną z możliwych form takiego konfliktu jest spór o legalność działania organu władzy publicznej, szczególnie przybierającego formę aktu urzędowego. Należy uznać, że sądzenie tego rodzaju spraw jak najbardziej leży w zakresie kompetencji Sądu.

Skarżący skierował swoją skargę — między innymi — przeciwko tak zwanym „dekretom Księcia Skytji”. Zauważyć trzeba, co wskazał Sąd w postanowieniu z dnia 8 stycznia 2018 r. (Królestwo v. Ingawaar), że Książę Skytji nie jest organem władzy publicznej. Jest to zaledwie godność publicznoprawna o znaczeniu głównie prestiżowym. Nie ma mowy o tym, aby Księciu przysługiwały jakiekolwiek uprawnienia prawodawcze.

Nie może istnieć spór co do ważności „dekretów Księcia Skytji”, jako aktów prawodawczych, gdyż nie mogą one być aktami prawodawczymi; nie pochodzą od organu władzy publicznej. Z tej przyczyny sprawa nie podlega załatwieniu przez Sąd Królestwa, co czyni zasadnym odrzucenie skargi w części na podstawie art. 17 ust. 2 pkt 3 ustawy federalnej z dnia 22 stycznia 2017 r. o postępowaniu sądowym.

Wobec czego należało orzec jak w sentencji.
Stronom przysługuje zażalenie na niniejsze postanowienie w terminie 7 dni od daty jego wydania. Podstawa prawna: art. 29 ustawy federalnej z dnia 22 stycznia 2017 r. o postępowaniu sądowym.

[podpis]M. A. Schlesinger-Asketil[/podpis]

Sąd Królestwa w składzie:
— SSK Martin A. Schlesinger-Asketil, przewodniczący
po rozpoznaniu w dniach 18 i 19 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi Daniela von Witta przeciwko Torkanowi Ingawaarowi na postanowienie królewskie z 7 stycznia 2016 roku ws. nadania ziemi Sukcesowi Dupostrzałowi Zwellowi,
1. Oddala skargę.
2. Stwierdza, że strona skarżona nie poniosła kosztów sądowych.
Wnoszona do Sądu skarga, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy federalnej z dnia 22 stycznia 2017 r. o postępowaniu sądowym (dalej: u.p.s.), stanowi środek poszukiwania ochrony prawnej, skierowany przeciwko innemu podmiotowi — osobie bądź organowi władzy publicznej. Ochrona prawna dotyczy prawa lub interesu prawnego, istniejącego po stronie skarżącej, a jej udzielenie musi się wiązać z naruszeniem, popełnionym przez stronę skarżącą. W przedmiotowym przypadku skarżący Daniel von Witt skarży akt urzędowy Króla, jednak kieruje swoją skargę przeciwko osobie fizycznej, Torkanowi Ingawaarowi. Zachodzi zatem oczywisty brak biernej legitymacji procesowej po stronie skarżonej.

Sąd wydał wyrok bez przeprowadzania postępowania w normalnym, ustawowym kształcie. Właściwy czas wydania wyroku określa art. 16 ust. 1 u.p.s., wskazując, że powinno to nastąpić wówczas, gdy „wszystkie istotne okoliczności sprawy zostały należycie wyjaśnione”. Przez „istotne okoliczności sprawy” należy rozumieć fakty, które współkształtować powinny rozstrzygnięcie Sądu. To, że skarżone postanowienie wydane było przez organ władzy publicznej — Króla, nie zaś przez osobę fizyczną — Torkana Ingawaara, jest wiadome od samego początku postępowania, w związku z czym podejmowanie dalszych czynności byłoby niecelowe, a nawet niezasadne.

Wobec czego należało orzec jak w sentencji.
Stronom przysługuje skarga rewizyjna na niniejszy wyrok w terminie 14 dni od daty jego wydania. Podstawa prawna: art. 18 ustawy federalnej z dnia 22 stycznia 2017 r. o postępowaniu sądowym.

[podpis]M. A. Schlesinger-Asketil[/podpis]