Strona 1 z 1

10/XXII [GŁOSOWANIE ZAKOŃCZONE] Projekt UF o Skarbie [...]

: 11 paź 2013, 13:16
autor: Daniel von Witt
----------------
PROJEKT USTAWY:

USTAWA FEDERALNA
z dnia ... 2013 roku

o Skarbie Królestwa.

ROZDZIAŁ I
Postanowienia ogólne

Art. 1.
1. Ustawa określa:
(1) organizację wewnętrzną i zarządzanie Skarbem Królestwa,
(2) zasady gospodarowania mieniem Skarbu Królestwa,
(3) zasady funkcjonowania jednostek finansów publicznych i zarządzania finansami publicznymi.
2. Ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o:
(1) Ministrze Finansów, rozumie się przez to federalnego ministra właściwego do spraw budżetu,
(2) Ministrze Skarbu, rozumie się przez to federalnego ministra właściwego do spraw mienia Królestwa.

ROZDZIAŁ II
Skarb Królestwa

Art. 2.
1. Skarb Królestwa jest właścicielem całego majątku Królestwa, nieprzekazanego innym podmiotom.
2. Skarb Królestwa posiada osobowość prawną.
3. Skarb Królestwa jest oddzielony od osobistego majątku Króla.
4. Skarb Królestwa działa przez swój organ, którym jest Minister Skarbu.

Art. 3.
1. Majątek Królestwa stanowią każde aktywa materialne, wartości niematerialne i prawne oraz inne prawa, które mogą być przedmiotem wyceny, w posiadanie którego Skarb Królestwa wszedł z mocy prawa lub na innych zasadach prawem przewidzianych lub przez nie dopuszczonych.
2. Minister Skarbu rozporządza całym majątkiem Królestwa, z wyjątkiem tego, którym może rozporządzać Minister Finansów,:
(1) w sposób zapewniający należyte funkcjonowanie Królestwa, jego organów władzy i instytucji administracji publicznej, a także w sposób zapewniający należyte realizowanie zadań publicznych,
(2) w celu finansowania budżetu Królestwa poprzez zasilanie go w przychody publiczne i umożliwianie osiągania dochodów z majątku Królestwa; w zakresie finansowania budżetu Królestwa Minister Skarbu współpracuje z Ministrem Finansów zapewniając niezbędne środki na realizację potrzeb finansowych budżetu Królestwa.
3. Minister Skarbu może zarządzać majątkiem Królestwa także w celu jego pomnażania jeżeli nie uszczupla to majątku przeznaczonego do realizacji zadań określonych w ust. poprzedzającym.
4. Minister Finansów rozporządza majątkiem Królestwa, który stanowią inwestycje krótkoterminowe, w tym środki pieniężne, oraz należności Skarbu Królestwa z tytułu gromadzenia dochodów publicznych jeżeli odrębne przepisy tak stanowią, w celu realizacji procesów finansów publicznych, o których mowa w art. 5.

Art. 4.
1. Minister Skarbu sporządza sprawozdanie zawierające wykaz majątku Królestwa nabytego i zbytego w ciągu ostatniego półrocza.
2. Sprawozdanie obejmuje nazwę lub rodzaj majątku, a w przypadku gruntów i nieruchomości również ich położenie, wartość oraz cenę otrzymaną lub uiszczoną.
3. Sprawozdanie podlega ogłoszeniu.

ROZDZIAŁ III
Budżet Królestwa, środki publiczne, nadwyżka i deficyt budżetu

Art. 5.
Finanse publiczne obejmują procesy związane z gromadzeniem i rozdysponowaniem środków publicznych, a w szczególności:
(1) gromadzenie dochodów i przychodów publicznych,
(2) wydatkowanie środków publicznych,
(3) finansowanie potrzeb pożyczkowych budżetu Królestwa,
(4) zarządzanie nadwyżką lub deficytem budżetowym i sposobami jego finansowania.

Art. 6.
1. Środkami publicznymi są:
(1) dochody publiczne,
(2) przychody budżetu Królestwa pochodzące z sprzedaży majątku Królestwa, spłat pożyczek udzielonych przez Skarb Królestwa lub z otrzymanych pożyczek przez Skarb Królestwa,
2. Dochodami publicznymi są:
(1) daniny publiczne, którymi są podatki, opłaty i oraz inne wpływy na rzecz Skarbu Królestwa o charakterze bezzwrotnym, które muszą być określone odrębnymi przepisami,
(2) wpływy ze sprzedaży wyrobów i usług przez podmioty budżetu lub jednostki dotowane,
(3) wpływy z majątku Królestwa, którymi są wpływy z umów najmu, dzierżawy i innych o podobnym charakterze, odsetki od udzielonych pożyczek i posiadanych papierów wartościowych oraz wpłaty z zysku przedsiębiorstw, do których Skarb Królestwa ma prawa własności,
(4) spadki, darowizny i zapisy,
(5) odszkodowania, odsetki karne, kary i grzywny.
3. Środki publiczne przeznacza się na:
(1) wydatki publiczne,
(2) rozchody publiczne.
4. Rozchodami publicznymi są:
(1) spłaty otrzymanych pożyczek,
(2) wykup papierów wartościowych,
(3) udzielone pożyczki.

Art. 7.
1. Nadwyżkę budżetową stanowi dodatnia różnica między dochodami publicznymi a wydatkami publicznymi. Nadwyżka budżetowa zasila Skarb Królestwa.
2. Deficyt budżetowy stanowi ujemna różnica między dochodami publicznymi a wydatkami publicznymi. Deficyt budżetowy obciąża Skarb Królestwa.

Art. 8.
1. Budżet Królestwa określa:
(1) łączną kwotę prognozowanych dochodów budżetu Królestwa,
(2) łączną kwotę planowanych wydatków budżetu Królestwa,
(3) kwotę planowanego deficytu lub kwotę planowanej nadwyżki budżetu Królestwa wraz z źródłem jego pokrycia lub celem jej przeznaczenia,
(4) łączną kwotę prognozowanych przychodów budżetu Królestwa,
(5) łączną kwotę planowanych rozchodów budżetu Królestwa,
(6) kwotę planowanego salda przychodów i rozchodów budżetu Królestwa.
2. Budżet Królestwa sporządza się z uwzględnieniem zasady szczegółowości:
(1) dla dochodów oraz przychodów i rozchodów do dwóch poziomów,
(2) dla wydatków maksymalnie do czterech poziomów.
3. Dochody budżetu Królestwa grupuje się zgodnie z klasyfikacją określoną w art. 6 ust. 2. Dochody budżetu generowane przez określone podmioty budżetu, określa się także w podziale na podmioty budżetu.
4. Wydatki budżetu Królestwa dzieli się na podmioty budżetu.
5. Podmioty budżetu dzielą swoje wydatki na zadania publiczne, w ramach wykonywania których mogą być finansowane jednostki dotowane.
6. Wydatki na zadania publiczne lub jednostki dotowane mogą być dzielone na grupy wydatków:
(1) wynagrodzenia, uposażenia lub inne świadczenia o podobnym charakterze,
(2) pozostałe wydatki bieżące,
(3) wydatki majątkowe,
(4) wydatki na pokrycie kosztów finansowych.
7. Wydatki związane z:
(1) obsługą deficytu budżetu ponosi się w ramach ministerstwa ds. budżetu,
(2) utrzymaniem majątku Królestwa ponosi się w ramach ministerstwa ds. mienia Królestwa.
8. Przychody i rozchody budżetu określa się w podziale na źródła i miejsca rozchodowania.

Art. 9.
1. Prowincje Królestwa prowadzą autonomiczną gospodarkę finansową na zasadach, jakie może określać prawo krajowe.
2. Przepisy art. poprzedzającego odnoszące się do poszczególnych części budżetu Królestwa i art. 18 nie mają zastosowania do prowincji.
3. Budżet Królestwa uwzględnia wydatki budżetu Królestwa na rzecz prowincji w formie dotacji ogólnej.
4. Zasady ustalania dotacji ogólnej dla prowincji określają odrębne przepisy.

ROZDZIAŁ IV
Podmioty budżetu i jednostki dotowane

Art. 10.
1. Podmiot budżetu jest podstawową jednostką podziału środków publicznych budżetu Królestwa.
2. Podmiotem budżetu:
(1) jest każdy organ naczelnej władzy publicznej lub jednostka organizacyjna obsługująca ten organ, który musi być określony Konstytucją lub ustawą, jeśli tę formę ustanowienia takiego organu przewiduje Konstytucja,
(2) jest każda prowincja Królestwa,
(3) może być inny federalny organ władzy publicznej lub organ administracji ustanowiony aktem podkonstytucyjnym, jeżeli wykonywane przez niego zadania publiczne wymagają autonomicznego i bezpośredniego finansowania z budżetu Królestwa.
3. O statusie podmiotu budżetu może także stanowić odnośna ustawa.

Art. 11.
1. Jednostką dotowaną jest każda instytucja lub organ uzyskujący środki publiczne od co najmniej jednego podmiotu budżetu w drodze dotacji, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Jednostek dotowanych nie wyszczególnia się i nie podporządkowuje dla prowincji Królestwa. Właściwe prawo krajowe może określać zasady finansowania organów i instytucji publicznych szczebla krajowego.
3. Jednostki dotowane mogą być tworzone i likwidowane przez organy, o których mowa w ust. 2 pkt. 1 art. poprzedzającego, w drodze właściwego aktu wykonawczego, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej.
4. Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, określi sposób prowadzenia gospodarki finansowej jednostek dotowanych, a w szczególności:
(1) sposób i tryb sporządzania planów finansowych,
(2) tryb pobierania dochodów i dokonywania wydatków,
(3) sposób ustalania i cel przeznaczania nadwyżki środków publicznych lub źródła pokrywania deficytu środków publicznych.

Art. 12.
Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, określi listę podmiotów budżetu i jednostek dotowanych.

ROZDZIAŁ V
Zasady budżetowe

Art. 13.
1. Gospodarka środkami publicznymi jest jawna.
2. Zasada jawności wyrażana jest w szczególności przez:
(1) jawność debaty budżetowej w Izbie Poselskiej,
(2) jawność debaty nad sprawozdaniem z wykonania budżetu Królestwa w Izbie Poselskiej,
(3) udostępnianie przez podmioty budżetu i jednostki dotowane sprawozdań finansowych uwzględniających cele wydatkowania środków publicznych i wykaz podmiotów, które te cele realizowały.

Art. 14.
1. Dochody i wydatki publiczne oraz przychody i rozchody publiczne podmioty budżetu i jednostki dotowane powinny klasyfikować i prezentować w sposób przejrzysty.
2. Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, może określić zasady klasyfikowania i prezentowania dochodów i wydatków publicznych oraz przychodów i rozchodów publicznych.

Art. 15.
1. Sposób gromadzenia środków publicznych z różnych tytułów regulują odrębne przepisy.
2. Wydatki publiczne mogą być ponoszone na cele i w wysokościach określonych w:
(1) ustawie budżetowej,
(2) planie finansowym jednostki dotowanej.
3. Wydatki publiczne powinny być dokonywane:
(1) w sposób celowy i oszczędny,
(2) w sposób umożliwiający terminową realizację zadań,
(3) w wysokości i terminach wynikających z zaciągniętych lub wynikających z innych przepisów zobowiązań.
4. Podmioty budżetu i jednostki dotowane mogą dokonywać lokat wolnych środków publicznych w różne inwestycje, jeżeli nie stwarza to zagrożenia dla realizacji ich zadań.
5. W razie nabycia akcji, udziałów lub innych praw do przedsiębiorstw przez podmioty budżetu lub jednostki dotowane te instrumenty finansowe stają się z chwilą nabycia własnością Skarbu Królestwa, a prawo do rozporządzania nimi nabywa Minister Skarbu.

Art. 16.
1. Dochody i przychody ujmowane w budżecie Królestwa i planie finansowym stanowią wartości prognozowane.
2. Wydatki i rozchody ujmowane w:
(1) budżecie Królestwa stanowią nieprzekraczalne limity,
(2) planie finansowym jednostki dotowanej mogą ulec zwiększeniu, jeżeli:
a) przychody zostały zrealizowane na wyższym poziomie od planowanego,
b) zwiększenie nie spowoduje zwiększenia dotacji od podmiotu budżetu lub zwiększenia zobowiązań.

ROZDZIAŁ VI
Procedura budżetowa

Art. 17.
1. Minister Finansów określi w drodze obwieszczenia co najmniej na 60 dni przed końcem obowiązującego okresu budżetowego, ustalony kolejny okres budżetowy, który nie może być krótszy niż kwartał.
2. Kierownicy podmiotów budżetu i jednostek dotowanych mogą składać plany finansowe na okres budżetowy ustalony zgodnie z ust. poprzedzającym, Ministrowi Finansów co najmniej na 40 dni przed końcem obowiązującego okresu budżetowego.
3. Kierownicy jednostek dotowanych muszą ponadto wskazać podmioty budżetu, z których mają otrzymać fundusze przy założeniu, że dany wydatek nie może być finansowany z więcej niż jednego źródła jednocześnie.
4. Informacje powiązane w planach finansowych podmiotów budżetu i jednostek dotowanych muszą być zgodne. Różnice wyjaśnia Minister Finansów.
5. Jeżeli w planie finansowym złożonym zgodnie z trybem określonym w ust. poprzedzającym ujęto kwoty, które mogą stanowić wydatki budżetu Królestwa, plan finansowy traktuje się także jako wniosek o przyznanie dotacji.
6. Minister Finansów może przydzielić kwotę mniejszą niż wnioskowana.
7. Ust. poprzedzający nie ma zastosowania do prawidłowo złożonych wniosków przez sądy oraz w sytuacji określonej w art. 25.

Art. 18.
1. W przypadku niezłożenia planu finansowego w terminie określonym w ust. 2 art. poprzedzającego Minister Finansów kierując się obowiązującymi przepisami w przedmiocie finansowania poszczególnych podmiotów budżetu i jednostek dotowanych lub określonych grup ich wydatków oraz dostępną wiedzą na temat mogących powstać lub powstałych zobowiązań podmiotów budżetu i jednostek dotowanych, samodzielnie opracowuje plan finansowy dla takiego podmiotu budżetu lub jednostki dotowanej.
2. W przypadku braku możliwości zdobycia jakichkolwiek informacji określonych w ust. poprzedzającym Minister Finansów ustala prowizorium budżetowe podmiotu budżetu wyznaczając wartość funduszy należnych w wysokości 75% planu finansowego podmiotu budżetu z ostatnio uchwalonej ustawy budżetowej, którą w całości przeznacza na rezerwę ogólną tego podmiotu budżetu.

Art. 19.
1. Minister Finansów określa w budżecie Królestwa wartość rezerwy ogólnej budżetu Królestwa w wysokości nie większej niż 10% całkowitej sumy wydatków budżetu Królestwa.
2. O uruchamianiu środków publicznych z rezerwy ogólnej decyduje Minister Finansów za zgodą Premiera Rządu Królewskiego, na wniosek kierownika podmiotu budżetu.

Art. 20.
1. Ustawa budżetowa jest podstawą gospodarki finansowej Królestwa.
2. Ustawa budżetowa obejmuje budżet Królestwa opracowany zgodnie z art. 8.
3. Projekt ustawy budżetowej Minister Finansów przedstawia Rządowi Królewskiemu i Izbie Poselskiej co najmniej na 30 dni przed końcem obowiązującego okresu budżetowego, wraz z uzasadnieniem.
4. Uzasadnienie projektu ustawy budżetowej winno zawierać w szczególności:
(1) podstawowe cele polityki gospodarczej i finansowej Królestwa,
(2) kierunki prowadzonej polityki fiskalnej i możliwe ich zmiany,
(3) przewidywane wykonanie budżetu Królestwa za okres budżetowy poprzedzający okres budżetowy, który dotyczy projektu ustawy budżetowej,
(4) umotywowanie dokonywania poszczególnych wydatków budżetowych.
5. W razie niezłożenia projektu ustawy budżetowej w terminie określonym w ust. 3 Izba Poselska może uchwalić wotum nieufności wobec Ministra Finansów.
6. Ustawa budżetowa jest uchwalana przez Izbę Poselską najpóźniej do ostatniego dnia okresu budżetowego poprzedzającego okres budżetowy określony w ustawie budżetowej.
7. W razie nieuchwalenia ustawy budżetowej w terminie, o którym mowa w ust. poprzedzającym Minister Finansów niezwłocznie, w drodze rozporządzenia, ogłasza prowizorium budżetu Królestwa na okres jednego miesiąca począwszy od dnia następującego po ostatnim dniu zakończonego okresu budżetowego.
8. Prowizorium budżetu Królestwa jest tymczasowym planem finansowym Królestwa obejmującym tylko kwoty zobowiązań z tytułu wynagrodzeń i świadczeń o podobnym charakterze, finansowanych w pierwszej kolejności z środków właściwego podmiotu budżetu lub jednostki dotowanej, a następnie z Skarbu Królestwa.
9. Izba Poselska uchwala ustawę budżetową w okresie obowiązywania prowizorium budżetu Królestwa.
10. Nieuchwalenie ustawy budżetowej w dodatkowym terminie uprawnia Króla do rozwiązania Izby Poselskiej i zarządzenia przedterminowych wyborów.
11. Przepisu ust. poprzedzającego nie stosuje się, jeżeli Król zarządził wybory w normalnym trybie lub w sytuacjach regulowanych przepisami odrębnymi, w trakcie obowiązywania prowizorium budżetu Królestwa.
12. Izba Poselska wyłoniona w wyborach uchwala ustawę budżetową w ciągu 30 dni od ukonstytuowania się. Przez cały ten okres obowiązuje prowizorium budżetu Królestwa na każdy kolejny miesiąc.
13. W razie nieuchwalenia ustawy budżetowej zgodnie z trybem określonym w ust. poprzedzającym, stosuje się odpowiednio ust. 10-11.

Art. 21.
1. Ustawa budżetowa nie może zawierać przepisów zmieniających inne ustawy lub dekrety.
2. Ustawa budżetowa może upoważniać Ministra Finansów do dokonywania przesunięć w budżecie Królestwa w części dotyczącej wydatków budżetowych, w drodze zarządzenia. W pozostałych przypadkach wymagana jest zmiana ustawy budżetowej.
3. Ustawa budżetowa może stwierdzać, że środki publiczne z niezrealizowanych wydatków budżetowych zasilają właściwe podmioty budżetu lub jednostki dotowane. W przypadku braku tego zapisu w ustawie budżetowej, podlegają one zwrotowi.

Art. 22.
1. Minister Finansów może wypłacać środki publiczne na podstawie ustawy budżetowej w jednej, dwóch, trzech lub czterech transzach, co jest uzależnione od długości okresu budżetowego.
2. Częstotliwość wypłacania poszczególnych transz Minister Finansów ustala z poszczególnymi kierownikami podmiotów budżetu, dopasowując wypłaty do harmonogramu dokonywania wydatków przez podmioty budżetu.

Art. 23.
1. Minister Finansów sprawuje ogólną kontrolę nad wykonaniem ustawy budżetowej.
2. Uprawnienia kontrolne upoważniają Ministra Finansów do uzyskiwania informacji o stanie wykonania planów finansowych podmiotów budżetu lub jednostek dotowanych, na każde żądanie.
3. W przypadku stwierdzenia:
(1) niegospodarności,
(2) opóźnień w realizacji zadań,
(3) naruszenia ustawy budżetowej lub niniejszej ustawy
lub w przypadku niezłożenia informacji o stanie wykonania planu finansowego Minister Finansów może, w drodze postanowienia, podjąć decyzję o blokadzie wypłaty kolejnych transz lub zastosować przepis art. 25.

Art. 24.
1. Najpóźniej do 30 dni od zakończenia okresu budżetowego podmioty budżetu i jednostki dotowane są obowiązane przedłożyć Ministrowi Finansów raporty z wykonania planów finansowych w ramach budżetu Królestwa.
2. Minister Finansów przedstawia Rządowi Królewskiemu i Izbie Poselskiej sprawozdanie z wykonania budżetu Królestwa sporządzone w układzie właściwym dla ustawy budżetowej, najpóźniej do 60 dni od zakończenia okresu budżetowego.
3. Po zakończeniu ewentualnej debaty w Izbie Poselskiej nad sprawozdaniem z wykonania budżetu Królestwa, podlega ono ogłoszeniu przez Ministra Finansów.

Art. 25.
Niewywiązanie się z obowiązków określonych w art. 22 i ust. 1 art. poprzedzającego lub naruszenia określonego w art. 22 Minister Finansów:
(1) obniża kwotę przydzielaną podmiotowi budżetu lub jednostce dotowanej podczas stosowania przepisu art. 16 na kolejny okres budżetowy,
(2) może upublicznić obwieszczając listę podmiotów budżetu i jednostek dotowanych niewywiązujących się z obowiązków lub dopuszczających się naruszeń.

ROZDZIAŁ VII
Postanowienia końcowe

Art. 26.
Obsługę prawną Skarbu Królestwa zapewnia Prokurator Generalny Królestwa.

Art. 27.
Ustawy budżetowe obowiązujące w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy podlegają wykonalności na zasadach w nich określonych, a w zakresie nieuregulowanym na podstawie niniejszej ustawy.

Art. 28.
1. Uchyla się Ustawę Federalną z dnia 23 maja 2009 roku o Skarbie Królestwa.
2. Niniejsza ustawa wchodzi w życie w 7 dniu od ogłoszenia.



UZASADNIENIE

Celem ustawy jest doprecyzowanie, uszczegółowienie, a jednocześnie odciążenie wielu podmiotów uczestniczących w procesie zarządzania Skarbem Królestwa. Ponadto zawarto w ustawie jasny podział kompetencji zarządczych między ministra ds. budżetu a ministra ds. mienia w sprawie zarządzania różnymi rodzajami majątku Królestwa, jeśli nie został on przekazany innym podmiotom. Wprowadzić zamierza się ponadto zasadę odpowiedzialności za przeprowadzanie procedury budżetowej w różnych jej stadiach.

Ustawa składa się z 7 rozdziałów:
- Rozdział I. Postanowienia ogólne
- Rozdział II. Skarb Królestwa
- Rozdział III. Budżet, środki publiczne, nadwyżka i deficyt budżetu
- Rozdział IV. Podmioty budżetu i jednostki dotowane
- Rozdział V. Zasady budżetowe
- Rozdział VI. Procedura budżetowa
- Rozdział VII. Postanowienia końcowe

Proponowane zmiany w wymienionym przedmiocie Rząd Królewski uważa za niezbędne do dokonania w obliczu, ogólnie rzecz biorąc, rok niemal toczącej się z przerwami dyskusji o stanie i możliwościach udoskonalenia prawa finansów publicznych oraz narzędzi i procedur służących jego realizowaniu. Została ona zapoczątkowana przez Izbę Poselską XX kadencji, która analizowała różne warianty skrócenia i uproszczenia procedury budżetowej. Rząd Królewski podczas tamtej kadencji Izby Poselskiej jak i następny wysunęły postulat stworzenia systemu informatycznego służącego celom budżetowym, określony wówczas roboczo mianem Centralnego Systemu Budżetowego (CSB). Z uwagi jednak na ciągłe obłożenie pracą KSI, które w projekcie tym miałyby uczestniczyć, jest on odkładany na lepsze czasy. W związku z powyższym istnieje konieczność reformy na miarę możliwości.

Ustawa wprowadza jednolite klasyfikacje. Dzięki temu możliwe będzie prawidłowe i przejrzyste grupowanie kategorii budżetu Królestwa, takich jak dochody i wydatki oraz przychody i rozchody. W tym miejscu należy podać ich skrótowe definicje z uwagi na fakt, że pozornie wydają się być synonimami, a ustawa o Skarbie obowiązująca w tej chwili mówi o przychodach i wydatkach – łącząc je tym samym ze sobą. Głównym kryterium odróżnienia dochodów i wydatków od przychodów i rozchodów jest zakres dysponowania nimi. Dochody i wydatki są bowiem co do zasady bezzwrotne i należne, natomiast przychody i rozchody są oddane do dyspozycji na dany okres czasu i na zasadach rynkowych lub ustawowych, zwrotne w określony sposób.

Królestwo może generować określone dochody (np. przez przymus – jak podatki, czy przez świadczenie określonych usług publicznych – jak opłaty sądowe), co muszą regulować odrębne ustawy (jak np. ustawa o sądownictwie wprowadzająca opłaty sądowe, w rozumieniu tego projektu ustawy będące dochodami). Swoje dochody Królestwo przeznacza na realizację zadań publicznych w formie wydatków. Jeżeli dochody i wydatki są sobie równe można mówić wówczas o równowadze budżetowej, która w praktyce nie występuje nigdy. Pewne więc odchylenia mogą być nadwyżką budżetu lub deficytem budżetu. W przypadku nadwyżki zasila ona zawsze Skarb Królestwa (stanowi oszczędności), natomiast deficyt budżetowy musi być przez Skarb Królestwa sfinansowany w dwój sposób: (1) przez oszczędności na rachunku lub rachunkach Skarbu Królestwa, (2) przez zaciągnięcie kredytów lub pożyczek. I w tym miejscu dochodzi się do przychodów, którymi mogą być zaciągnięte kredyty i pożyczki. Rozchody więc analogicznie są spłatami tych kredytów i pożyczek.

Budżet Królestwa może się składać z następującej struktury:
1. Łączne dochody
2. Łączne wydatki
3. Wynik budżetu (1-2) oraz cel przeznaczenia lub sposób pokrycia
4. Struktura dochodów:
4.1. Według rodzajów
4.1.1. Według podmiotów budżetu
5. Struktura wydatków:
5.1. Według podmiotów budżetu
5.1.1. Według zadań podmiotów budżetu lub jednostek dotowanych
5.1.1.1. Według rodzajów lub zadań jednostek dotowanych
5.1.1.1.1. Według rodzajów
6. Rezerwa ogólna (max 10% z pozycji 5)
7. Łączna kwota przychodów i struktura przychodów:
7.1. Według źródeł przychodów
8. Łączna kwota rozchodów i struktura rozchodów:
8.1. Według miejsc rozchodowania

By powiedzieć jedno „ale” do powyższej struktury należy powiedzieć czym są podmioty budżetu i jednostki dotowane. Z punktu widzenia finansów publicznych są to jednostki finansów publicznych. Podmioty budżetu mają charakter nadrzędny, zaś jednostki dotowane podrzędny i są przyporządkowane do poszczególnych podmiotów budżetu. Ich listę ogłasza w formie rozporządzenia minister ds. budżetu, dzięki czemu jasnym jest, ile i jakie podmioty i jednostki mogą partycypować w realizacji budżetu Królestwa. Podmiotami budżetu są np. prowincje. I tutaj „ale” do struktury zaprezentowanej powyżej. Prowincje są jednostkami autonomicznymi i same prowadzą gospodarkę finansową wedle własnego uznania. Z budżetem Królestwa mogą je łączyć tylko dotacje ogólne (z ich punktu widzenia) a wydatki budżetu (z punktu widzenia Skarbu Królestwa). Prowincje mają obowiązek rozliczać się z dotacji, ale w budżecie federalnym nie będą pokazywane ich dochody i wydatki.

Projekt powyższy zawiera także przydatne i jasne zasady budżetowe, a także wprowadza jasną procedurę budżetową, która może odciążać podmioty budżetu i jednostki dotowane w planowaniu finansowym. Procedura może także wiązać się z sankcjami dla Izby Poselskiej oraz mniejszymi dla podmiotów budżetu/jednostek dotowanych.

PROCEDURA BUDŻETOWA
1. Minister ds. budżetu ogłasza długość okresu budżetowego na 60 dni przed końcem obecnego
2. Podmioty budżetu i jednostki dotowane mogą na 40 dni przed końcem obecnego okresu budżetowego składać do ministra ds. budżetu swoje plany finansowe
3. Jeżeli dany podmiot budżetu nie złożył planu finansowego minister ds. budżetu sam go opracowywuje na podstawie dostępnych informacji. Jeżeli nie można ich zdobyć tworzy prowizorium dla tego podmiotu na poziomie 75% jego wydatków z ostatniej ustawy budżetowej
4. Minister ds. budżetu na 30 dni przed końcem okresu budżetowego składa Rządowi i Izbie Poselskiej projekt ustawy budżetowej. Jeżeli tego nie zrobi Izba Poselska może uchwalić wobec niego wotum nieufności.
5. Izba Poselska ma 30 dni na uchwalenie budżetu.
6. W razie nieuchwalenia w terminie Minister ogłasza prowizorium budżetu Królestwa na kolejne 30 dni. Izba Poselska musi w tym czasie uchwalić ustawę budżetową. W przeciwnym razie Król ma prawo rozwiązać Izbę Poselską i zarządzić wybory.
7. Kolejna Izba Poselska ma 30 dni na uchwalenie budżetu. Jeżeli nie uda jej się tego zrobić, procedura powtarza się.
8. Przez cały czas do uchwalenia ustawy budżetowej obowiązuje prowizorium.
9. Minister ds. budżetu gromadzi i wypłaca środki zgodnie z ustawą.
10. 30 dni po zakończeniu okresu budżetowego podmioty budżetu i jednostki dotowane składają raporty ministrowi ds. budżetu (niezłożenie skutkować może obniżeniem kwot w przyszłości oraz upublicznieniem podmiotów „nierzetelnych”).
11. 60 dni po zakończeniu okresu budżetowego sprawozdanie z wykonania budżetu minister składa Rządowi i Izbie Poselskiej, a po zakończeniu debat ogłasza.

Procedura budżetowa kładzie więc nacisk na koncentrację planowania finansowego – nawet jeśli podmiot budżetu sam nie zaplanuje swojego „budżetu” wówczas za niego zrobi to minister ds. budżetu. Dodatkowo terminy są dostatecznie długie, by można było „na spokojnie” zaplanować podstawowe wydatki. Co istotne dzielić się je powinno na zadania publiczne zgodne z polityką gospodarczą i finansową, by budżet nie miał charakteru wyłącznie listy płac. Finanse publiczne stanowią bowiem istotny element gospodarki i muszą być nakierowane na wspieranie rozwoju gospodarczego, a nie tylko dokonywanie wypłat funkcjonariuszom i sędziom.

Należy także zwrócić uwagę, że ustawa budżetowa może obejmować dowolny okres budżetowy, jednak nie krótszy niż kwartał. Zatem im dłuższy okres budżetowy tym lepiej z uwagi na fakt, że absencji od sporządzania planów finansowych nie da się wyeliminować, a częste powtarzanie procedury budżetowej jest nieefektywne, gdyż skupia uwagę wszystkich podmiotów na planowaniu i rozliczaniu się z otrzymanych pieniędzy publicznych, a nie na realizowaniu powierzonych funkcji państwa. Zatem jest to zachęta do planowania w dłuższym okresie czasu a jednocześnie planowania bez presji na podmioty budżetu i jednostki dotowane.

Ustawa także obliguje do wydania różnych aktów wykonawczych.

Minister ds. mienia Królestwa (zwany w projekcie Ministrem Skarbu) wydaje:
1. Obwieszczenie: Sprawozdanie ws. majątku nabytego i zbytego przez Skarb Królestwa za dane półrocze

Minister ds. budżetu (zwany w projekcie Ministrem Finansów) wydaje:
obligatoryjnie
1. Rozporządzenie: Sposób prowadzenia gospodarki finansowej przez jednostki dotowane
2. Rozporządzenie: Wykaz podmiotów budżetu i jednostek dotowanych
3. Rozporządzenie: Prowizorium budżetu Królestwa
4. Zarządzenie: Przesunięcia budżetowe w ramach wydatków
5. Postanowienie: Blokada wypłat środków publicznych dla określonej jednostki w sytuacji braku informacji o stanie wykonania planu finansowego lub stwierdzenia naruszenia ustawy
6. Obwieszczenie: Długość kolejnego okresu budżetowego
7. Obwieszczenie: Lista podmiotów budżetu i jednostek dotowanych niewywiązujących się z obowiązków lub dokonujących naruszeń ustawy
fakultatywnie
1. Rozporządzenie: Zasady klasyfikowania dochodów i wydatków oraz przychodów i rozchodów
----------------

(-) Daniel markiz von Witt
Wicepremier Rządu Królewskiego

Re: [DEBATA] Projekt UF o Skarbie Królestwa

: 14 paź 2013, 20:01
autor: Hans von Witt
Wysoka Izbo,
Panowie Posłowie,

Otwieram debatę nad projektem UF o Skarbie Królestwa. Debata potrwa do 21 października.


(-) Hans hrabia von Witt
Marszałek Izby Poselskiej

Re: 10/XXII [DEBATA] Projekt UF o Skarbie Królestwa

: 18 paź 2013, 10:20
autor: Daniel von Witt
Wnoszę autopoprawkę:
------------------------
Art. 9.
1. Prowincje Królestwa prowadzą autonomiczną gospodarkę finansową na zasadach, jakie może określać prawo krajowe.
2. Przepisy art. poprzedzającego odnoszące się do poszczególnych części budżetu Królestwa i art. 18 nie mają zastosowania do prowincji.
3. Budżet Królestwa może uwzględniać wydatki budżetu Królestwa na rzecz prowincji w formie ustalonej ustawą budżetową.
------------------------

(-) Daniel markiz von Witt
Minister Spraw Wewnętrznych

Re: 10/XXII [DEBATA] Projekt UF o Skarbie Królestwa

: 20 paź 2013, 10:18
autor: Daniel von Witt
Panie Marszałku,
Wysoka Izbo,

w imieniu Rządu Królewskiego chciałbym wnieść o przedłużenie debaty o kilka (3-4) dni, gdyż w związku z orzeczeniem Sądu Królestwa w sprawie wprost powiązanej z zarządzaniem majątkiem Królestwa, przedmiotowo podlegającej proponowanym w Izbie przepisom, Rząd przedłoży dzisiaj lub jutro projekt jednolity uwzględniający dodatkowo przepisy związane z zarządzaniem majątkiem różnych podmiotów publicznych, by nie dochodziło do kolizji kompetencji lub uprawnień w tym zakresie, a nadto uregulowane zostaną zagadnienia związane z prywatyzacją, coraz ważniejsze, gdyż w skutek postępowań spadkowych co najmniej kilka przedsiębiorstw trafi na własność Skarbu Królestwa, a ten będzie chciał je rozdysponować podmiotom prywatnym w tej formie, różnymi zaproponowanymi metodami prywatyzacji.

Z góry dziękuję za przychylenie się do naszej prośby.

(-) Daniel markiz von Witt
Wicepremier Rządu Królewskiego

Re: 10/XXII [DEBATA] Projekt UF o Skarbie Królestwa

: 21 paź 2013, 18:24
autor: Daniel von Witt
Przedkładam tekst jednolity projektu ustawy uwzględniający poprawki związane z problematyką zarządzania majątkiem Królestwa, w tym prywatyzacją.

-----------------------------------------
USTAWA FEDERALNA
z dnia ... 2013 roku

o Skarbie Królestwa.

ROZDZIAŁ I
Postanowienia ogólne

Art. 1.
1. Ustawa określa:
(1) organizację wewnętrzną i zarządzanie Skarbem Królestwa,
(2) zasady gospodarowania mieniem Skarbu Królestwa,
(3) zasady funkcjonowania jednostek finansów publicznych i zarządzania finansami publicznymi.
2. Ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o:
(1) Ministrze Finansów, rozumie się przez to federalnego ministra właściwego do spraw budżetu,
(2) Ministrze Skarbu, rozumie się przez to federalnego ministra właściwego do spraw mienia Królestwa.

ROZDZIAŁ II
Skarb Królestwa

Art. 2.
1. Skarb Królestwa jest właścicielem całego majątku Królestwa, nieprzekazanego innym podmiotom.
2. Skarb Królestwa posiada osobowość prawną.
3. Skarb Królestwa jest oddzielony od osobistego majątku Króla.
4. Skarb Królestwa działa przez swój organ, którym jest Minister Skarbu.

Art. 3.
1. Majątek Królestwa stanowią każde aktywa materialne, wartości niematerialne i prawne oraz inne prawa, które mogą być przedmiotem wyceny, w posiadanie którego publiczna osoba prawna weszła z mocy prawa lub na innych zasadach prawem przewidzianych lub przez nie dopuszczonych.
2. Majątek Królestwa, którym inne niż Skarb Królestwa podmioty dysponują w momencie wejścia w życie niniejszej ustawy, podlega inwentaryzacji przez Ministra Skarbu i kierowników właściwych podmiotów budżetu, z wyjątkiem prowincji.
3. Inwentaryzacja, o której mowa w ust. poprzedzającym powinna zostać zakończona, a jej wyniki ogłoszone w formie obwieszczenia przez Ministra Skarbu, w ciągu dwóch miesięcy od wejścia w życie niniejszej ustawy.
4. Przekazywanie majątku Królestwa będącego w posiadaniu Skarbu Królestwa następuje na wniosek podmiotu, na rzecz którego majątek ma zostać przekazany, składanego do Rządu Królewskiego za pośrednictwem Ministra Skarbu.
5. O przekazaniu:
(1) majątku zorganizowanego w jednostki organizacyjne nieposiadające odrębnej osobowości prawnej, a także nieruchomości decyduje Rząd Królewski w drodze rozporządzenia,
(2) innych rodzajów majątku, z wyjątkiem tych, którymi rozporządza Minister Finansów, decyduje Minister Skarbu w drodze rozporządzenia.
6. Minister Skarbu rozporządza majątkiem Królestwa pozostającym w dyspozycji Skarbu Królestwa, z wyjątkiem tego, którym może rozporządzać Minister Finansów,:
(1) w sposób zapewniający należyte funkcjonowanie Królestwa, jego organów władzy i instytucji administracji publicznej, a także w sposób zapewniający należyte realizowanie zadań publicznych,
(2) w celu finansowania budżetu Królestwa poprzez zasilanie go w przychody publiczne i umożliwianie osiągania dochodów z majątku Królestwa; w zakresie finansowania budżetu Królestwa Minister Skarbu współpracuje z Ministrem Finansów zapewniając niezbędne środki na realizację potrzeb finansowych budżetu Królestwa.
7. Minister Skarbu może zarządzać majątkiem Królestwa także w celu jego pomnażania jeżeli nie uszczupla to majątku przeznaczonego do realizacji zadań określonych w ust. poprzedzającym.
8. Minister Finansów rozporządza majątkiem Królestwa, który stanowią inwestycje krótkoterminowe, w tym środki pieniężne, oraz należności Skarbu Królestwa z tytułu gromadzenia dochodów publicznych jeżeli odrębne przepisy tak stanowią, w celu realizacji procesów finansów publicznych, o których mowa w art. 8.

Art. 4.
1. Rząd Królewski na wniosek Ministra Skarbu może w drodze rozporządzenia utworzyć przedsiębiorstwo nadając mu statut, w którym określa się co najmniej:
(1) dane identyfikacyjne przedsiębiorstwa wymagane podczas jego rejestracji w myśl przepisów odrębnych,
(2) formę prawną i formę praw Skarbu Królestwa do przedsiębiorstwa,
(3) wysokość kapitału zakładowego i sposób jego wniesienia do przedsiębiorstwa,
(4) organ zarządzający przedsiębiorstwem i zakres jego kompetencji.
2. Organ zarządzający przedsiębiorstwem nie może podejmować decyzji w przedmiocie zbywania majątku przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części bez zgody Ministra Skarbu.

Art. 5.
1. Minister Skarbu w drodze rozporządzenia określa listę przedsiębiorstw, do których prawa własności posiada Skarb Królestwa, w podziale na przedsiębiorstwa utworzone zgodnie z trybem określonym w art. poprzedzającym oraz przedsiębiorstwa nabyte przez Skarb Królestwa w postępowaniach spadkowych.
2. Przedsiębiorstwa nabyte przez Skarb Królestwa nie otrzymują statutu zgodnie z art. poprzedzającym, a jeżeli Skarb Królestwa posiada całość praw własności do takiego przedsiębiorstwa, wówczas Minister Skarbu obowiązany jest do przeprowadzenia ich restrukturyzacji polegającej na:
(1) wniesieniu całego ich majątku do innego przedsiębiorstwa, w którym Skarb Królestwa ma prawa własności,
(2) likwidacji zgodnie z przepisami odrębnymi, lub
(3) prywatyzacji.
3. Jeżeli Skarb Królestwa posiada część praw własności do przedsiębiorstwa nabytego w postępowaniu spadkowym, wówczas Minister Skarbu obowiązany jest do zbycia tych praw w drodze prywatyzacji.
4. W sytuacji określonej w ust. 2 pkt. 1 niniejszego artykułu Minister Skarbu wydaje obwieszczenie o przekazaniu majątku i jego wartości z jednego przedsiębiorstwa do drugiego oraz przeprowadza likwidację przedsiębiorstwa przekazującego majątek.
5. W sytuacji określonej w ust. 2 pkt. 3 i ust. 3 niniejszego artykułu Rząd Królewski wydaje rozporządzenie w sprawie prywatyzacji przedsiębiorstwa określając w nim formę prywatyzacji, tryb i kalendarz jej przebiegu oraz sposób zapłaty i przekazania praw własności do przedsiębiorstwa.
6. Prywatyzacja może być przeprowadzona w drodze:
(1) przetargu polegającego na składaniu ofert kupna przedsiębiorstwa z podaniem oferowanej ceny nabycia, w określonym przez Ministra Skarbu czasie oraz z zastrzeżeniem unieważnienia przetargu w sytuacji,
(2) licytacji polegającej na przeprowadzeniu sprzedaży przedsiębiorstwa za pośrednictwem forum dyskusyjnego Królestwa Dreamlandu, na zasadach i w czasie określonych przez Ministra Skarbu,
(3) publicznej oferty sprzedaży praw własności do przedsiębiorstwa z podaniem ceny minimalnej sprzedaży oraz określeniem terminu dokonywania zapisu na nabycie tych praw własności, określonym przez Ministra Skarbu.
7. Do prywatyzacji nie mogą przystępować osoby piastujące następujące stanowiska: Premier, Ministrowie i Wiceministrowie lub inni pracownicy ministerstwa obsługującego Ministra Skarbu.
8. Proces prywatyzacji może być unieważniony przez Ministra Skarbu w części lub całości w sytuacji, gdyby oferowane ceny nabycia okazały się nieakceptowane w stosunku do wartości przedsiębiorstwa lub podmiot składający ofertę kupna nie dokonał zapłaty za nabyte przedsiębiorstwo.
9. Minister Skarbu obwieszcza o zakończeniu prywatyzacji podając warunki na jakich zostało sprzedane przedsiębiorstwo lub prawa własności do przedsiębiorstwa oraz nabywców.

Art. 6.
Likwidację przedsiębiorstwa regulują przepisy odrębne.

Art. 7.
1. Minister Skarbu sporządza sprawozdanie zawierające wykaz majątku Królestwa nabytego i zbytego w ciągu ostatniego półrocza.
2. Sprawozdanie obejmuje nazwę lub rodzaj majątku, a w przypadku gruntów i nieruchomości również ich położenie, wartość oraz cenę otrzymaną lub uiszczoną.
3. Sprawozdanie podlega ogłoszeniu.

ROZDZIAŁ III
Budżet Królestwa, środki publiczne, nadwyżka i deficyt budżetu

Art. 8.
Finanse publiczne obejmują procesy związane z gromadzeniem i rozdysponowaniem środków publicznych, a w szczególności:
(1) gromadzenie dochodów i przychodów publicznych,
(2) wydatkowanie środków publicznych,
(3) finansowanie potrzeb pożyczkowych budżetu Królestwa,
(4) zarządzanie nadwyżką lub deficytem budżetowym i sposobami jego finansowania.

Art. 9.
1. Środkami publicznymi są:
(1) dochody publiczne,
(2) przychody budżetu Królestwa pochodzące z sprzedaży majątku Królestwa, spłat pożyczek udzielonych przez Skarb Królestwa lub z otrzymanych pożyczek przez Skarb Królestwa,
2. Dochodami publicznymi są:
(1) daniny publiczne, którymi są podatki, opłaty i oraz inne wpływy na rzecz Skarbu Królestwa o charakterze bezzwrotnym, które muszą być określone odrębnymi przepisami,
(2) wpływy ze sprzedaży wyrobów i usług przez podmioty budżetu lub jednostki dotowane,
(3) wpływy z majątku Królestwa, którymi są wpływy z umów najmu, dzierżawy i innych o podobnym charakterze, odsetki od udzielonych pożyczek i posiadanych papierów wartościowych oraz wpłaty z zysku przedsiębiorstw, do których Skarb Królestwa ma prawa własności,
(4) spadki, darowizny i zapisy,
(5) odszkodowania, odsetki karne, kary i grzywny.
3. Środki publiczne przeznacza się na:
(1) wydatki publiczne,
(2) rozchody publiczne.
4. Rozchodami publicznymi są:
(1) spłaty otrzymanych pożyczek,
(2) wykup papierów wartościowych,
(3) udzielone pożyczki.

Art. 10.
1. Nadwyżkę budżetową stanowi dodatnia różnica między dochodami publicznymi a wydatkami publicznymi. Nadwyżka budżetowa zasila Skarb Królestwa.
2. Deficyt budżetowy stanowi ujemna różnica między dochodami publicznymi a wydatkami publicznymi. Deficyt budżetowy obciąża Skarb Królestwa.

Art. 11.
1. Budżet Królestwa określa:
(1) łączną kwotę prognozowanych dochodów budżetu Królestwa,
(2) łączną kwotę planowanych wydatków budżetu Królestwa,
(3) kwotę planowanego deficytu lub kwotę planowanej nadwyżki budżetu Królestwa wraz z źródłem jego pokrycia lub celem jej przeznaczenia,
(4) łączną kwotę prognozowanych przychodów budżetu Królestwa,
(5) łączną kwotę planowanych rozchodów budżetu Królestwa,
(6) kwotę planowanego salda przychodów i rozchodów budżetu Królestwa.
2. Budżet Królestwa sporządza się z uwzględnieniem zasady szczegółowości:
(1) dla dochodów oraz przychodów i rozchodów do dwóch poziomów,
(2) dla wydatków maksymalnie do czterech poziomów.
3. Dochody budżetu Królestwa grupuje się zgodnie z klasyfikacją określoną w art. 9 ust. 2. Dochody budżetu generowane przez określone podmioty budżetu, określa się także w podziale na podmioty budżetu.
4. Wydatki budżetu Królestwa dzieli się na podmioty budżetu.
5. Podmioty budżetu dzielą swoje wydatki na zadania publiczne, w ramach wykonywania których mogą być finansowane jednostki dotowane.
6. Wydatki na zadania publiczne lub jednostki dotowane mogą być dzielone na grupy wydatków:
(1) wynagrodzenia, uposażenia lub inne świadczenia o podobnym charakterze,
(2) pozostałe wydatki bieżące,
(3) wydatki majątkowe,
(4) wydatki na pokrycie kosztów finansowych.
7. Wydatki związane z:
(1) obsługą deficytu budżetu ponosi się w ramach ministerstwa ds. budżetu,
(2) utrzymaniem majątku Królestwa ponosi się w ramach ministerstwa ds. mienia Królestwa.
8. Przychody i rozchody budżetu określa się w podziale na źródła i miejsca rozchodowania.

Art. 12.
1. Prowincje Królestwa prowadzą autonomiczną gospodarkę finansową na zasadach, jakie może określać prawo krajowe.
2. Przepisy art. poprzedzającego odnoszące się do poszczególnych części budżetu Królestwa i art. 18 nie mają zastosowania do prowincji.
3. Budżet Królestwa może uwzględniać wydatki budżetu Królestwa na rzecz prowincji w formie ustalonej ustawą budżetową.

ROZDZIAŁ IV
Podmioty budżetu i jednostki dotowane

Art. 13.
1. Podmiot budżetu jest podstawową jednostką podziału środków publicznych budżetu Królestwa.
2. Podmiotem budżetu:
(1) jest każdy organ naczelnej władzy publicznej lub jednostka organizacyjna obsługująca ten organ, który musi być określony Konstytucją lub ustawą, jeśli tę formę ustanowienia takiego organu przewiduje Konstytucja,
(2) jest każda prowincja Królestwa,
(3) może być inny federalny organ władzy publicznej lub organ administracji ustanowiony aktem podkonstytucyjnym, jeżeli wykonywane przez niego zadania publiczne wymagają autonomicznego i bezpośredniego finansowania z budżetu Królestwa.
3. O statusie podmiotu budżetu może także stanowić odnośna ustawa.

Art. 14.
1. Jednostką dotowaną jest każda instytucja lub organ uzyskujący środki publiczne od co najmniej jednego podmiotu budżetu w drodze dotacji, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Jednostek dotowanych nie wyszczególnia się i nie podporządkowuje dla prowincji Królestwa. Właściwe prawo krajowe może określać zasady finansowania organów i instytucji publicznych szczebla krajowego.
3. Jednostki dotowane mogą być tworzone i likwidowane przez organy, o których mowa w ust. 2 pkt. 1 art. poprzedzającego, w drodze właściwego aktu wykonawczego, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej.
4. Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, określi sposób prowadzenia gospodarki finansowej jednostek dotowanych, a w szczególności:
(1) sposób i tryb sporządzania planów finansowych,
(2) tryb pobierania dochodów i dokonywania wydatków,
(3) sposób ustalania i cel przeznaczania nadwyżki środków publicznych lub źródła pokrywania deficytu środków publicznych.

Art. 15.
Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, określi listę podmiotów budżetu i jednostek dotowanych.

ROZDZIAŁ V
Zasady budżetowe

Art. 16.
1. Gospodarka środkami publicznymi jest jawna.
2. Zasada jawności wyrażana jest w szczególności przez:
(1) jawność debaty budżetowej w Izbie Poselskiej,
(2) jawność debaty nad sprawozdaniem z wykonania budżetu Królestwa w Izbie Poselskiej,
(3) udostępnianie przez podmioty budżetu i jednostki dotowane sprawozdań finansowych uwzględniających cele wydatkowania środków publicznych i wykaz podmiotów, które te cele realizowały.

Art. 17.
1. Dochody i wydatki publiczne oraz przychody i rozchody publiczne podmioty budżetu i jednostki dotowane powinny klasyfikować i prezentować w sposób przejrzysty.
2. Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, może określić zasady klasyfikowania i prezentowania dochodów i wydatków publicznych oraz przychodów i rozchodów publicznych.

Art. 18.
1. Sposób gromadzenia środków publicznych z różnych tytułów regulują odrębne przepisy.
2. Wydatki publiczne mogą być ponoszone na cele i w wysokościach określonych w:
(1) ustawie budżetowej,
(2) planie finansowym jednostki dotowanej.
3. Wydatki publiczne powinny być dokonywane:
(1) w sposób celowy i oszczędny,
(2) w sposób umożliwiający terminową realizację zadań,
(3) w wysokości i terminach wynikających z zaciągniętych lub wynikających z innych przepisów zobowiązań.
4. Podmioty budżetu i jednostki dotowane mogą dokonywać lokat wolnych środków publicznych w różne inwestycje, jeżeli nie stwarza to zagrożenia dla realizacji ich zadań.
5. W razie nabycia akcji, udziałów lub innych praw do przedsiębiorstw przez podmioty budżetu lub jednostki dotowane te instrumenty finansowe stają się z chwilą nabycia własnością Skarbu Królestwa, a prawo do rozporządzania nimi nabywa Minister Skarbu.

Art. 19.
1. Dochody i przychody ujmowane w budżecie Królestwa i planie finansowym stanowią wartości prognozowane.
2. Wydatki i rozchody ujmowane w:
(1) budżecie Królestwa stanowią nieprzekraczalne limity,
(2) planie finansowym jednostki dotowanej mogą ulec zwiększeniu, jeżeli:
a) przychody zostały zrealizowane na wyższym poziomie od planowanego,
b) zwiększenie nie spowoduje zwiększenia dotacji od podmiotu budżetu lub zwiększenia zobowiązań.

ROZDZIAŁ VI
Procedura budżetowa

Art. 20.
1. Minister Finansów określi w drodze obwieszczenia co najmniej na 60 dni przed końcem obowiązującego okresu budżetowego, ustalony kolejny okres budżetowy, który nie może być krótszy niż kwartał.
2. Kierownicy podmiotów budżetu i jednostek dotowanych mogą składać plany finansowe na okres budżetowy ustalony zgodnie z ust. poprzedzającym, Ministrowi Finansów co najmniej na 40 dni przed końcem obowiązującego okresu budżetowego.
3. Kierownicy jednostek dotowanych muszą ponadto wskazać podmioty budżetu, z których mają otrzymać fundusze przy założeniu, że dany wydatek nie może być finansowany z więcej niż jednego źródła jednocześnie.
4. Informacje powiązane w planach finansowych podmiotów budżetu i jednostek dotowanych muszą być zgodne. Różnice wyjaśnia Minister Finansów.
5. Jeżeli w planie finansowym złożonym zgodnie z trybem określonym w ust. poprzedzającym ujęto kwoty, które mogą stanowić wydatki budżetu Królestwa, plan finansowy traktuje się także jako wniosek o przyznanie dotacji.
6. Minister Finansów może przydzielić kwotę mniejszą niż wnioskowana.
7. Ust. poprzedzający nie ma zastosowania do prawidłowo złożonych wniosków przez sądy oraz w sytuacji określonej w art. 28.

Art. 21.
1. W przypadku niezłożenia planu finansowego w terminie określonym w ust. 2 art. poprzedzającego Minister Finansów kierując się obowiązującymi przepisami w przedmiocie finansowania poszczególnych podmiotów budżetu i jednostek dotowanych lub określonych grup ich wydatków oraz dostępną wiedzą na temat mogących powstać lub powstałych zobowiązań podmiotów budżetu i jednostek dotowanych, samodzielnie opracowuje plan finansowy dla takiego podmiotu budżetu lub jednostki dotowanej.
2. W przypadku braku możliwości zdobycia jakichkolwiek informacji określonych w ust. poprzedzającym Minister Finansów ustala prowizorium budżetowe podmiotu budżetu wyznaczając wartość funduszy należnych w wysokości 75% planu finansowego podmiotu budżetu z ostatnio uchwalonej ustawy budżetowej, którą w całości przeznacza na rezerwę ogólną tego podmiotu budżetu.

Art. 22.
1. Minister Finansów określa w budżecie Królestwa wartość rezerwy ogólnej budżetu Królestwa w wysokości nie większej niż 10% całkowitej sumy wydatków budżetu Królestwa.
2. O uruchamianiu środków publicznych z rezerwy ogólnej decyduje Minister Finansów za zgodą Premiera Rządu Królewskiego, na wniosek kierownika podmiotu budżetu.

Art. 23.
1. Ustawa budżetowa jest podstawą gospodarki finansowej Królestwa.
2. Ustawa budżetowa obejmuje:
(1) okres budżetowy,
(2) zbiorcze sumy dochodów i wydatków budżetowych,
(3) wynik budżetowy oraz sposób jego pokrycia lub przeznaczenie,
(4) zbiorczą sumę rezerwy budżetowej,
(5) zbiorcze sumy przychodów i rozchodów budżetowych,
(6) przepisy szczególne i upoważnienia wynikające lub dopuszczone niniejszą ustawą,
(7) budżet Królestwa opracowany zgodnie z art. 11, w formie tabelarycznej, stanowiącej załącznik do ustawy budżetowej.
3. Projekt ustawy budżetowej Minister Finansów przedstawia Rządowi Królewskiemu i Izbie Poselskiej co najmniej na 30 dni przed końcem obowiązującego okresu budżetowego, wraz z uzasadnieniem.
4. Uzasadnienie projektu ustawy budżetowej winno zawierać w szczególności:
(1) podstawowe cele polityki gospodarczej i finansowej Królestwa,
(2) kierunki prowadzonej polityki fiskalnej i możliwe ich zmiany,
(3) przewidywane wykonanie budżetu Królestwa za okres budżetowy poprzedzający okres budżetowy, który dotyczy projektu ustawy budżetowej,
(4) umotywowanie dokonywania poszczególnych wydatków budżetowych.
5. W razie niezłożenia projektu ustawy budżetowej w terminie określonym w ust. 3 Izba Poselska może uchwalić wotum nieufności wobec Ministra Finansów.
6. Ustawa budżetowa jest uchwalana przez Izbę Poselską najpóźniej do ostatniego dnia okresu budżetowego poprzedzającego okres budżetowy określony w ustawie budżetowej.
7. W razie nieuchwalenia ustawy budżetowej w terminie, o którym mowa w ust. poprzedzającym Minister Finansów niezwłocznie, w drodze rozporządzenia, ogłasza prowizorium budżetu Królestwa na okres jednego miesiąca począwszy od dnia następującego po ostatnim dniu zakończonego okresu budżetowego.
8. Prowizorium budżetu Królestwa jest tymczasowym planem finansowym Królestwa obejmującym tylko kwoty zobowiązań z tytułu wynagrodzeń i świadczeń o podobnym charakterze, finansowanych w pierwszej kolejności z środków właściwego podmiotu budżetu lub jednostki dotowanej, a następnie z Skarbu Królestwa.
9. Izba Poselska uchwala ustawę budżetową w okresie obowiązywania prowizorium budżetu Królestwa.
10. Nieuchwalenie ustawy budżetowej w dodatkowym terminie uprawnia Króla do rozwiązania Izby Poselskiej i zarządzenia przedterminowych wyborów.
11. Przepisu ust. poprzedzającego nie stosuje się, jeżeli Król zarządził wybory w normalnym trybie lub w sytuacjach regulowanych przepisami odrębnymi, w trakcie obowiązywania prowizorium budżetu Królestwa.
12. Izba Poselska wyłoniona w wyborach uchwala ustawę budżetową w ciągu 30 dni od ukonstytuowania się. Przez cały ten okres obowiązuje prowizorium budżetu Królestwa na każdy kolejny miesiąc.
13. W razie nieuchwalenia ustawy budżetowej zgodnie z trybem określonym w ust. poprzedzającym, stosuje się odpowiednio ust. 10-11.

Art. 24.
1. Ustawa budżetowa nie może zawierać przepisów zmieniających inne ustawy lub dekrety.
2. Ustawa budżetowa może upoważniać Ministra Finansów do dokonywania przesunięć w budżecie Królestwa w części dotyczącej wydatków budżetowych, w drodze zarządzenia. W pozostałych przypadkach wymagana jest zmiana ustawy budżetowej.
3. Ustawa budżetowa może stwierdzać, że środki publiczne z niezrealizowanych wydatków budżetowych zasilają właściwe podmioty budżetu lub jednostki dotowane. W przypadku braku tego zapisu w ustawie budżetowej, podlegają one zwrotowi.

Art. 25.
1. Minister Finansów może wypłacać środki publiczne na podstawie ustawy budżetowej w jednej, dwóch, trzech lub czterech transzach, co jest uzależnione od długości okresu budżetowego.
2. Częstotliwość wypłacania poszczególnych transz Minister Finansów ustala z poszczególnymi kierownikami podmiotów budżetu, dopasowując wypłaty do harmonogramu dokonywania wydatków przez podmioty budżetu.

Art. 26.
1. Minister Finansów sprawuje ogólną kontrolę nad wykonaniem ustawy budżetowej.
2. Uprawnienia kontrolne upoważniają Ministra Finansów do uzyskiwania informacji o stanie wykonania planów finansowych podmiotów budżetu lub jednostek dotowanych, na każde żądanie.
3. W przypadku stwierdzenia:
(1) niegospodarności,
(2) opóźnień w realizacji zadań,
(3) naruszenia ustawy budżetowej lub niniejszej ustawy
lub w przypadku niezłożenia informacji o stanie wykonania planu finansowego Minister Finansów może, w drodze postanowienia, podjąć decyzję o blokadzie wypłaty kolejnych transz lub zastosować przepis art. 28.

Art. 27.
1. Najpóźniej do 30 dni od zakończenia okresu budżetowego podmioty budżetu i jednostki dotowane są obowiązane przedłożyć Ministrowi Finansów raporty z wykonania planów finansowych w ramach budżetu Królestwa.
2. Minister Finansów przedstawia Rządowi Królewskiemu i Izbie Poselskiej sprawozdanie z wykonania budżetu Królestwa sporządzone w układzie właściwym dla ustawy budżetowej, najpóźniej do 60 dni od zakończenia okresu budżetowego.
3. Po zakończeniu ewentualnej debaty w Izbie Poselskiej nad sprawozdaniem z wykonania budżetu Królestwa, podlega ono ogłoszeniu przez Ministra Finansów.

Art. 28.
Niewywiązanie się z obowiązków określonych w art. 25 i ust. 1 art. poprzedzającego lub naruszenia określonego w art. 25 Minister Finansów:
(1) obniża kwotę przydzielaną podmiotowi budżetu lub jednostce dotowanej podczas stosowania przepisu art. 19 na kolejny okres budżetowy,
(2) może upublicznić obwieszczając listę podmiotów budżetu i jednostek dotowanych niewywiązujących się z obowiązków lub dopuszczających się naruszeń.

ROZDZIAŁ VII
Postanowienia końcowe

Art. 29.
Obsługę prawną Skarbu Królestwa zapewnia Prokurator Generalny Królestwa.

Art. 30.
Ustawy budżetowe obowiązujące w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy podlegają wykonalności na zasadach w nich określonych, a w zakresie nieuregulowanym na podstawie niniejszej ustawy.

Art. 31.
1. Uchyla się Ustawę Federalną z dnia 23 maja 2009 roku o Skarbie Królestwa.
2. Niniejsza ustawa wchodzi w życie w 7 dniu od ogłoszenia.
-----------------------------------------

W odnowionym projekcie uwzględniono zakres zarządzania majątkiem Królestwa przez ministra ds. mienia Królestwa oraz podział tego majątku między Skarb Królestwa a inne podmioty, co dotąd określone nie było ani też nie było ścieżki, w jaki sposób ten podział przeprowadzić. Ustawa proponuje więc przeprowadzenie inwentaryzacji majątków w ciągu 2 miesięcy polegającej na stworzeniu spisu majątku Królestwa i majątków podmiotów, którym ten został przekazany, z wyłączeniem prowincji - wówczas każdy podmiot autonomicznie będzie wiedział czym dysponuje i w jakim zakresie może nim rozporządzać - sprawę ułatwi także system działek, dzięki czemu główny rodzaj majątku obok środków pieniężnych będzie wyceniony i będzie wiadomym, gdzie się znajduje i w czyim jest posiadaniu.

Ponadto istotne znaczenie mają zapisy o prywatyzacji, które zdecydowano się włączyć w tą ustawę bez tworzenia odrębnej. Przewidziano tutaj trzy formy prywatyzacji:
1) Przetarg - składanie ofert kupna przedsiębiorstwa przez oferentów,
2) Licytacja - z wykorzystaniem forum dyskusyjnego,
3) Sprzedaż praw własności (akcji, udziałów itp.) przez publiczny zapis po podaniu ceny sprzedaży.
Dodatkowo w sprawach prywatyzacyjnych decyzję podejmuje Rząd Królewski, a przeprowadza je minister ds. mienia Królestwa, a tym samym w prywatyzacji nie mogą brać udziału osoby piastujące urzędy: Premiera, Ministrów, a także wiceministrów lub innych pracowników zatrudnionych w ministerstwie obsługującym ministra ds. mienia Królestwa.

Firmy, których właścicielem jest Skarb Królestwa, podzielono na dwie grupy:
1) Utworzone przez Rząd Królewski na wniosek ministra,
2) Przejęte przez Skarb Królestwa w wyniku postępowań spadkowych.

Grupa pierwsza musi prowadzić działalność na podstawie ustawowych przepisów, natomiast przedsiębiorstw z grupy drugiej minister ds. mienia Królestwa musi się pozbyć korzystając z trzech możliwości:
1) wniesienia ich majątku do innej firmy, a w skutek tego - likwidacji,
2) likwidacji na podstawie przepisów o działalności gospodarczej,
3) prywatyzacji.

Jeżeli Skarb Królestwa nabył tylko część praw do przedsiębiorstwa może skorzystać tylko z opcji trzeciej, natomiast jeśli cała firma do niego należy - wówczas ma do dyspozycji cały wachlarz możliwych działań.

Przepisy nie wprowadzają uregulowań w zakresie prywatyzacji instytucji - przede wszystkim z ich natury - jeżeli są one podmiotami publicznymi działającymi nie dla zysku, będą więc wyłączone z możliwości ich prywatyzowania bezpośrednio - pośrednio jednak może to mieć miejsce drogą okrężną:
1) Likwidacja instytucji (i przekazanie jej majątku jej właścicielowi - docelowo Skarbowi Królestwa),
2) Zbycie majątku lub jego zorganizowanych części stanowiących dotąd majątek zlikwidowanej instytucji (ale już nieposiadającej osobowości prawnej).

(-) Daniel markiz von Witt
Wicepremier Rządu Królewskiego

Re: 10/XXII [GŁOSOWANIE] Projekt UF o Skarbie Królestwa

: 24 paź 2013, 08:01
autor: Hans von Witt
Wysoka Izbo,
Szanowni Posłowie,

Mimo wszystko debata przedłużyła się o pare dni.
Zamykam debate. Rozpoczynamy głosowanie, które potrwa do 31 października lub do momentu oddania głosów przez wszystkich posłów.

FORMULARZ GŁOSOWANIA
Conrad markiz Darosareier-Stattoerr:
Hans hrabia von Witt:
Siergiusz baron Asketil:



(-) Hans hrabia von Witt
Marszałek Izby Poselskiej

Re: 10/XXII [GŁOSOWANIE] Projekt UF o Skarbie Królestwa

: 25 paź 2013, 14:53
autor: Siergiusz Asketil
FORMULARZ GŁOSOWANIA
Conrad markiz Darosareier-Stattoerr:
Hans hrabia von Witt:
Siergiusz baron Asketil: ZA


(-) Siergiusz baron Asketil

Re: 10/XXII [GŁOSOWANIE] Projekt UF o Skarbie Królestwa

: 26 paź 2013, 00:03
autor: Konrad Samanti
Siergiusz Asketil pisze:FORMULARZ GŁOSOWANIA
Conrad markiz Darosareier-Stattoerr: ZA
Hans hrabia von Witt:
Siergiusz baron Asketil: ZA

Re: 10/XXII [GŁOSOWANIE] Projekt UF o Skarbie Królestwa

: 31 paź 2013, 16:30
autor: Siergiusz Asketil
Wysoka Izbo,

zamykam głosowanie. Głosowało dwóch posłów. Oddano dwa głosy za. Izba przyjęła Ustawę.

(-) Siergiusz baron Asketil
Wicemarszałek Izby Poselskiej