Dreamland i Scholandia

Szybkie zaproszenie, być może znajdą się tutaj zainteresowani tematem.

Już jutro (wtorek, 20.05) o godzinie 18:00 w Instytucie Goethego w Krakowie w ramach cyklu otwartych wykładów „Być jak Thomas Mann w życiu i literaturze" odbędzie się prelekcja pod tytułem: „Na czym polegał konserwatyzm Thomasa Manna? O politycznym wymiarze człowieka apolitycznego” ( x).

Rzecz zapowiada się zacnie. Również będę na miejscu i gdyby ktoś miał chwilę — zapraszam.

To już czwarty wątek forumowy, na którym poruszamy temat ewentualnego spotkania. Trzeba to będzie zebrać do kupy, bo za chwilę się w tym pogubimy. Dla mnie Warszawa lub Wrocław, Łódź zresztą również, równie dobre jak Kraków; Poznań już niekoniecznie.

A dzisiejszy wykład i późniejsza dyskusja bardzo fajne, choć, co oczywiście nie dziwi, zdominowane przez gości z Instytutu Germanistyki. Sporo przyczynkarskich uwag i pobocznych wątków, na czele z — jak ujął to autor prelekcji, dla którego lata temu pielgrzymowałem na seminaria pod Wrocławiem — "arystokratycznym homoerotyzmem" Manna. Kto i jak kręci śmigłem: to zawsze rozpalało wyobraźnię ludzi i prawdopodobnie jeszcze przez długi czas się to zmieni.

W najbliższy poniedziałek (02.06) kolejne wydarzenie z cyklu wykładów i dyskusji o twórczości T. Manna. Tym razem na wokandzie "Buddenbrookowie"; powieść, którą autor napisał jako dwudziestopięciolatek (!), by mniej więcej 30 lat później otrzymać za nią literacką Nagrodę Nobla.

Rzecz o powolnym rozkładzie zamożnej kupieckiej familii z Lubeki (plus kilka innych wątków). Przyznaję, że powieść przy pierwszym podejściu troszkę mnie zmęczyła, a nawet na pewien czas zdusiła we mnie zainteresowanie Autorem, ale ma swój niezaprzeczalny urok, choć daleko tu do tonów z "Doktora Faustusa" czy "Czarodziejskiej Góry". Jesienią pojawi się zupełnie nowe polskie wydanie.

Może ktoś będzie miał ochotę wpaść do Instytutu Goethego i posłuchać. Po wszystkim możemy wypić jakąś kawę.

To prawda. Niestety sam Nobel (potraktujmy go tu metaforycznie), milion dolarów w gotówce i wszystko to, co z tym związane, przychodzi (o ile w ogóle), po wspomnianych trzydziestu latach, gdy nawet dyskretny "apartament miłości", o którym dyskutujecie w sąsiednim wątku, nie smakuje już tak dobrze.