Dreamland i Scholandia

Czyli wątek powyborczy. Zanosi się na kolejne 5, a może nawet i 10 lat z nowym-gorszym-Dudą, produktem Pereirów i Szefernakerów, patronem bezbronnych emerytów i rencistów, opiekunem ich garnuszków z miedziakami. Nie żeby Trzaskowski był gwarancją jakości, ale chyba wszyscy czujemy różnicę.

Można też wpisywać się z kondolencjami.

Odchorowałem wczoraj, przeskakując między kanałami. Pomijam barwy polityczne, tutaj pewnie mamy najróżniejsze preferencje. Poziom tej zabawy, najwyraźniej akceptowalny przez kluczowych reżyserów spektaklu, niezmiennie wypycha mnie poza kocyk. Na tym tle mikroświat (może niekoniecznie w dzisiejszym wydaniu) wypada jednak całkiem znośnie.

Będzie to jeden z tematów, których nie poruszymy przy czerwcowej kawie.

Miłość do Wisły (Ty) lub Garbarni (ja), demontaż Mostu Grunwaldzkiego, przewaga portera nad pilznerem — jak najbardziej, możemy wałkować do oporu. Natomiast z drugą częścią wypowiedzi całkowicie się zgadzam, co sygnalizowałem w komentarzu. Kiedyś zresztą organizowaliśmy na forum proste sondy w sprawie preferencji politycznych i jeśli dobrze pamiętam — większość zwykle opowiadała się za taka czy inną postacią prawicy. To chyba zresztą domena pokolenia, które wchodziło na studia krótko po aferze Rywina, a potem uroniło ostatnią łzę pod oknem papieskim. W międzyczasie wahadło zdążyło obróciło się raz w jedną, raz w drugą stronę, ale jak to wygląda wśród dzisiejszych mikronautów? I czy jest to wiedza, której na pewno potrzebujemy? ;]

Aleksander pisze: ↑19 maja 2025, 18:59 A jako człowiek, któremu już bliżej do 40. jak do 30. rwać włosów w przypadku wygranej Trzaskowskiego nie zamierzam.

Kompetencje głowy państwa określone w obowiązującej Konstytucji są tak skromne, że nawet wybór Maciaka nie oznaczałby tu żadnej rewolucji, więc, owszem, reakcje przenoszone tu 1:1 z podwórka amerykańskiego po wyborze Trumpa czy wcześniej Busha juniora, są słabo przemyślane.

Z mojej strony sytuacja wygląda następująco. Należę do "twardego" jądra PiSu i nie sądzę, by uległo to zmianie. Ale jednak mieszkamy wszyscy w tym samym kraju, jesteśmy jego obywatelami i chociaż nie musimy się zgadzać, to jakoś razem musimy żyć. Jeżeli ktoś w czerwcu wrzuci kartkę z "iksem" przy nazwisku Trzaskowskiego, to jest to po prostu jego prawo. Pokolenie moich rodziców strajkowało, obrywało pałami, a niektórzy nawet zginęli od kul właśnie po to, bym ja mógł 1 czerwca zagłosować na Nawrockiego, a diuk Chamberlain na Trzaskowskiego. I chociaż nie zgadzam się z tym wyborem i go nie rozumiem, to w pełni go szanuję. Tak samo jak akceptuję to, że ktoś może lubić marcepan, którego osobiście nie cierpię, czy nie będę komuś czynić wyrzutów z tego powodu, że nie przepada za surowym mięsem, którym ja osobiście mógłbym się zajadać ze smakiem. Po prostu jesteśmy różni.

Skoro jednak zaczęliśmy ten temat, to nie ukrywam, że czuję pewien absmak. Już nawet nie chodzi o to, że diuk Chamberlain założył, że my wszyscy tutaj jak jeden mąż będziemy w czerwcu "trzaskać". Absmak mój związany jest z tym, że od jakiegoś czasu da się zobaczyć tu i ówdzie dramy związane z tym, że wygrywa nie ta opcja, którą popiera rozkręcający dramę. Niektórzy przed wyborami posuwają się do deklaracji emigracji, gdyby jednak wygrał nie ten kandydat, którego by chcieli. Biorąc pod uwagę fakt, iż deklaracji tych nigdy nie wprowadzają w życie, to narażają się jedynie na śmieszność. A to przecież normalna dynamika procesu politycznego. Wczoraj rządził PiS, dzisiaj rządzi PO, a jutro być może ktoś jeszcze inny. Dopóki przekazanie władzy następuje płynnie, ustępujący rząd nie wyprowadza wojska na ulice, to nie dzieje się żaden dramat. Jakość mojego życia nie pogorszyła się z tego powodu, iż od końca 2023 r. u steru rządów jest Tusk et consortes.

Dziwi mnie po prostu, że temat tego rodzaju wzbudza tyle emocji. Byliśmy wczoraj w lokalu, dzisiaj poznaliśmy wyniki wyborów, a życie dalej się kręci. Karol (tak ma na imię mój syn) dostał ataku dziecięcej złości, bo w przedszkolu ktoś zajął jego, notabene podpisany z imienia i nazwiska, wieszak, a Aleksandra (jego siostra bliźniaczka) jest smutna, bo w przedszkolu nie było jej psiapsi, bo jest chora. A mały Nikodem nie daje nam spać, bo ząbkuje i swoje niezadowolenie z tego faktu obwieszcza całemu światu mając tyle pary w płucach, że w nastoletnim wieku będzie świetnym kandydatem na gniazdowego. I to jest coś, co mnie bardziej grzeje, niż to, czy prezydentem zostanie ten, czy inny człowiek

Anastasia Windsachen pisze: ↑19 maja 2025, 20:23 przyszłość polskiej Lewicy czyli Razem z Zandbergiem na czele.

Widziałem ostatniego takiego mema branżowego, kandydaci na prezydenta jako pełnomocnicy procesowi. I tutaj jeden z lepszych fragmentów:

Potrafi wejść w spór nawet z drugim pełnomocnikiem reprezentującym tego samego klienta.

Generalnie, pod wieloma względami mam poglądy lewicowe, ale gospodarcze hasła obu lewicowych formacji oderwane są od realiów i zawarta w nich dawka głupoty po prostu mnie odrzuca.

Z każdych 100 zł, które mi klient zapłaci już teraz jakieś 40 zł z hakiem oddaje na różnorakie składki, daniny itd., pomijam już koszty generowane przez różnorakie kretyńskie regulacje. Do tego oczywiście dochodzą koszty stałe. Jeśli by faktycznie wprowadzono takie opodatkowanie jak wymarzyła sobie młoda lewicowa młodzież, to nie będę nad tym za długo płakać tylko przeniosę dochody do innej jurysdykcji podatkowej. I nie oszukujmy się, nie będę jedyny. Pogardzani przez Was prywaciarze albo przeniosą dochody za granicę, albo uciekną w szarą strefę, albo w ogóle zamkną biznes. To się zresztą fachowo nazywa krzywa Laffera.

Co do problemów mieszkaniowych - jest jedna prosta metoda jak rozwiązać problem niedostępności mieszkań i wysokich cen. Wystarczy skasować (lub istotnie ograniczyć) ustawę o ochronie lokatorów. Na madkach z dziećmi, które nie płacą najmu nie tracą przecież właściciele mieszkań, bo ten koszt jest już uwzględniony w cenie najmu, zresztą jak wszystkie inne patologie po stronie najemców.

Natomiast ceny mieszkań są pochodną cen najmu.

Oczywiście dostrzegam tu celowe publicystyczne uproszczenie i nawet warunkowo przyznaję rację, ale to jednak zaskakujące, jak często w ostatnich latach słyszę ten argument w rozmowach prywatnych z udziałem najróżniejszych osób, tak z lewa, jak i prawa. "Czekających" jest chyba całkiem sporo. Ba, w tle piętrzy się tutaj naprawdę spora literatura z pogranicza filozofii kultury i polityki.

Podejrzewam jednak, że nieco łatwiej formułować tego rodzaju argumenty z pewnego oddalenia, na przykład ze Szwajcarii, Portugalii czy nawet Niemiec (nie dotyczy mieszkańców z okolic bazy Ramstein). Ja sam mieszkam kilkaset metrów od bazy specjalnej jednostki wojskowej, która jest jednym z bardziej oczywistych celów w ramach operacji wygniatania frontu na tzw. linii Wisły za pomocą taktycznych ładunków nuklearnych przez Wschód. Ewentualny reset "cyklu koniunkturalnego", o którym wspominasz, obserwowałbym już jako parująca zupa kwarków.* ;]

* Nie doczekałbym spodziewanej odsieczy ze strony Francuzów i Anglików. Na nich zawsze można liczyć.

I tu niejako naturalnie pojawia się temat budowanej właśnie kładki czy niedawnych igrzysk europejskich.

A zatem kilka tematów na początek już mamy. Będzie o czym rozmawiać w kolejce po pierwszego sznapsa. Zapraszam do udziału w naszym małym krakowskim zjeździe. Nie będzie tu może tłumów jak pod Radomiem, ale jedno jest pewne — kleszcza (raczej) nie złapiemy. Może nawet doszlusują do nas Orjon i Maciej, plus trochę rozgadanych duchów z przeszłości.

Szybka uwaga na boku. Kto wie, czy te zaskakujące międzylądowania dwóch mikronacyjnych legend, Karoliny Aleksandry i Anastazji Windsachen, których właśnie jesteśmy świadkami na lotnisku w Ekorre, i to na przestrzeni zaledwie kilkudziesięciu godzin, nie okażą się dużo ciekawszym i potencjalnie bardziej ożywczym wydarzeniem niż symboliczne "odzyskanie" Awary po raz czwarty czy piąty, bo jestem niemal pewien, że kiedyś przyśniemy nad taśmą i stracimy ją po raz szósty. I ponownie odwojujemy.

To akurat prawda.

Zjadłem zęby na Awarze i dziś dozuję ją sobie przez papierową słomkę. Dlatego oddaję się w ręce czynników państwowych i proszę o odwiezienie na reedukację do obozu Engels III. Byle z pakietem premium na CDA, bo mają tam wszystkich Predatorów, horrory klasy C i filmy Orsona Wellesa.