Dreamland i Scholandia

W lesie na krawędzi Alexiopolis pojawiła się nowa struktura. Nikt nie widział jej w trakcie budowy, ale też umówmy się, po lasach obok Alexiopolis rzadko ktokolwiek chodzi.

Miejsce ma nazwę om haus.



ommmmmm

Trawestując frazę Doktora Klaufa, odwiecznego przeciwnika Inspektora Gadżeta: Chcę to mieć.

Będzie w produkcji masowej? Oczywiście z tym lasem w pakiecie. Płacę gotówką.

om haus może jeszcze zaskoczyć, bo nie jest tym, za co mógl uchodzić w pierwszym zapoznaniu.

Jest jeden om haus i więcej nie będzie. Ale w om haus coś będzie. Jeśli w ogóle coś jest.

ॐ

Om haus jako obiekt daleko posuniętej architektury użytkowej wyglada cokolwiek interesująco, nasuwa się nawet myśl, ze niedaleko mu do szafki na pieczywo w biedronce, dumnie prezentującej zielone burki, świeżo odmrożone sklepowym piekarnikiem.
Natykając się nań w ramach leśnego spaceru powstaje potrzeba wyciągnięcia odpowiednio długich szczypiec aby moc spróbować takiego burka. Także jest to architektura ze styku utylitaryzmu z pożądaniem.

W okolicy zachodu słońca, prześwitującego przez drzewa, w om haus płonie zapałka, która następnie podpala koniec kadzidełka. Po chwili żywy ogień zostaje umiejętnie zdmuchnięty, a tlące się kadzidełko wydaje z siebie dym. Gra cicha muzyka.



W miarę, jak na zewnątrz robi się coraz ciemniej, coraz bardziej widoczny jest tylko ognik, snujący się na skracającym się powoli patyczku. Dym przybiera różne kształty.

Nie ma wczoraj, nie ma jutra. Jest tu i teraz.

Uważny obserwator mógl zauważyć krzątanie w pobliżu om haus. Trwają przygotowania do czegoś. Drzewa szepczą, że to już za kilka dni.

matmax pisze: ↑8 kwie 2025, 21:30 Trwają przygotowania do czegoś. Drzewa szepczą, że to już za kilka dni.

Nie wiem, jak reszta, ale ja jestem podekscytowany. Będę wyglądał nowych wieści w ulubionej koszulce z nadrukiem "życie zaczyna się po kawie".

Also — skąd ten smerf na awatarze?

Edward Ebruz pisze: ↑9 kwie 2025, 16:54 Also — skąd ten smerf na awatarze?

To było na fali mojego chwilowego powrotu z 2022. Koncepcja wtedy zakładała, że skoro tkwimy nad grobem, to można nad nim jeszcze zatańczyć i zrobić nieco zamieszania. Wtedy też postać, którą miałem pod ręką, wydawała mi się całkiem odpowiednia.

Podejrzewam, że moja awatarowa forma niedługo znowu wyewoluuje.

Od zapadnięcia zmroku z okolic om haus słychać bębny i śpiewy. Przechodzący lasem w pobliżu zgłaszali, że wydawało im się, że widzą cienie tańczących postaci, ale im bliżej podchodzili, tym te dźwięki wydawały się być coraz dalej i dalej, a przy samym om haus wydaje się panować zupełna cisza.

I tylko Pełnia Różowego Księżyca świeci do środka.

matmax pisze: ↑12 kwie 2025, 20:19 Od zapadnięcia zmroku z okolic om haus słychać bębny i śpiewy. [...] I tylko Pełnia Różowego Księżyca świeci do środka.

Kolejna pełnia już za 10 dni. Czy tu się coś wykluje? :]

Ma szanse, ale chwilowo nie ma mnie w Alexiopolis. Obiecać nic jeszcze nie mogę.

Kolejny raz w okolicach lasu pod Alexiopolis słychać było dziwne dźwięki. Tym razem były bardziej metaliczne, ale jednocześnie czyste i spokojne, jakby ktoś grał na handpanie. Wydawało się, że mieszają się z cichym, kobiecym śpiewem, w którym nie dało się rozróżnić słów.

Rozkwitł kwiatowy księżyc.

Przed om haus pojawiły się cztery postaci, które przyniosły ze sobą zestaw kolorowych proszków i zaczęły pracę nad czymś pięknym. Nie wiemy, kiedy zakończą i jaki będzie efekt końcowy, ale wyraźnie pojawiają się tam kształty mandali.

Gdy na niebie pojawił się Truskawkowy Księżyc, om haus tętni dźwiękiem bębnów. Ale znowu nikogo w pobliżu nie ma...

Każde uderzenie bębnów delikatnie narusza mandalę.

matmax pisze: ↑11 cze 2025, 23:46 Ale znowu nikogo w pobliżu nie ma...

Możemy jakoś wesprzeć tę inicjatywę? Szanowny czegoś od nas oczekuje?

Czy mamy chwycić się za ręce?

Inicjatywa dzieje się niezależnie od tego, czy ma obserwujących. Mój średnio czytelny tym razem opis sytuacji nawiązywał do tego, że znowu słychać było bębny, pomimo że żaden człowiek nie wydawał się na nich grać.

Mnisi dalej pracują. Mandala wydaje się być już niemal gotowa.

Nadszedł kolejny pełny księżyc, a mnichów nie ma nigdzie. Nie ma też mandali, którą tworzyli, bo zaraz po tym, jak ją ukończyli, to natychmiast… ją zdmuchnęli.

A w om haus ponownie bębny. I dzwonki. I zapach drzewa sandałowego.

W okolicy zrobiło się jakoś ciszej. Nawet om haus wydawał się ostatnio spokojniejszy. Bębnienie jednak nadal trwa.