Dreamland i Scholandia

Kochani moi,

po raz pierwszy staje mi przychodzi mi stawać przed Wami jako Prajm Minister w Królestwie Dreamlandu. Z tego miejsca dziękuję Towarzyszowi Królowi Maciejowi II za okazane zaufanie i postaram się jakoś to wszystko pociągnąć do przodu, tak jak uznaję za optymalne. Ponieważ pociąganie Dreamlandu to zawód wymagający dużej krzepy, oddaję się do permanentnej dyspozycji Towarzysza Króla, tj. jeśli uzna, że już wystarczy tego misiowania, może mnie spokojnie wymienić na lepszy model.

Moje urzędowanie na stolcu Prajm Ministra upłynie pod znakiem trzymania naszej dreamlandzkiej matczyzny przy warzywnej egzystencji, bez większej nadziei na lepsze jutro. Bo, kurwa, bądźmy realistami choć przez moment. Tu nie będzie rewolucji.

Niemniej żeby tę zabawę jakoś ułatwić w tym depresyjnym klimacie, chcę zaproponować uproszczenie obecnie obowiązującego prawa do niezbędnego minimum, żeby każdemu było łatwiej się we wszystkim połapać i uczestniczyć w polityce krajowej Dreamlandu. No i przede wszystkim jako Prajm Minister będę mniej mówił, a więcej słuchał, także wszelkie sugestie są mile widziane.

To mój plan na naprawę Dreamlandu.

Miś

Panie Premierze,

gratuluję nominacji, która nie powinna być dla nikogo zaskoczeniem – stanowi, z jednej strony, logiczne uwieńczenie pewnego procesu, a z drugiej, wywołuje do tablicy obywatela zaangażowanego i niepozbawionego werwy i ambicji politycznych. Dla wywołania dyskusji urchomiłem w tej sprawie małą sondę.

Ze swojej strony nieśmiało sugeruję jedynie zmianę profilówki na coś poważniejszego, by nie straszyć nowych mieszkańców facetem z peruką łonową w kroczu. To nie wypada, tak się nie godzi. Polecam sprawdzone włoskie krawiectwo - najlepiej Rubinacci lub Orazio Luciano. Lekkie, przewiewne marnarku z tweedu, z półpodszewską, z charakterystycznym marszczeniem na kuli ramienia.

Zagajam dyskusję programową.

Na początek odniosę się do zapowiedzi „uproszczenia prawa”. Jeśli porównać zapowiedzi Pańskich poprzedników na urzędzie premiera, chyba każdy kolejny rząd stawiał sobie podobny cel. Z wiadomym skutkiem. To, co dla jednego wymaga uproszczenia, dla innego już jest uproszczone. Zaliczam się do tych drugich, ale to w tej chwili nieistotne.

Zapoznanie się z dreamlandzkim prawem to zajęcie na jakieś 45 minut. Nasz system prawny to ledwie kilka istotnych ustaw doklejonych do źle przemyślanej konstytucji. Szanuję ustrojodawczy wysiłek mojego Taty, ale modernizacja systemu monarchicznego to stąpanie po polu minowym, trzeba było pozostać przy modelu króla barbarzyńców, by przywołać pamiętny wywiad, lub pójść w kierunku systemu kanclerskiego. W tej chwili i król, i pierwszy minister, są przekonani, że niewiele mogą. Tu nie ma czego upraszczać, chyba że z dalszą szkodą dla końcowego finału. Problemem nie jest forma tych przepisów, a treść.

Odniosę się do jednej jedynej kwestii, którą uważam w tej chwili za relatywnie pilną. Ostatnie zmiany w prawie zniosły powszechne i bezpośrednie wybory premiera. Parlament, któremu powierzono zadanie wyłonienia szefa rządu, dał ciała, co było jednak do przewidzenia: w dobie marazmu parlament niestety dostosowuje się do nastrojów ogółu.

Uważam, że należy przywrócić element rywalizacji wyborczej. Gdy w kraju nie organizuje się wyborów parlamentarnych (bo w parlamencie zasiadać może każdy chętny), wybory premiera są absolutnym minimum, dającym impuls do rozwoju sceny partyjnej i aktywności politycznej jako takiej. Proszę postawić się w sytuacji nowego mieszkańca lub choćby kogoś, kto obserwuje to forum i zastanawia się, czy wejść do gry. No właśnie. "Gra" nie istnieje. Nie ma o co i nie ma z kim rywalizować. Jak wspominałem już wczerwcu - nie ma również sensu nawet podejmować się działalności w zlikwidowanych prowincjach, co zwykle stanowiło jakąś alternatytwę dla wielkiej polityki. Nie ma po co się tu rejestrować, bo nikt nie tu oferuje jakiekolwiek zajęcia. Skoro nie prowincje, nie polityka, to co zostaje?

Chodzi mi również o coś jeszcze głębszego, co zachodni niejako w tle tych procesów.

Finalnie mamy sytuację, w których przedstawiciele wszystkich trzech władz – król, premier i członkowie legislatywy – nie mają mandatu demokratycznego, a wszyscy są de facto nominatami króla. System ponownie organizuje się wokół głowy państwa, co chyba nie było intencją ustrojodawcy. Na papierze wygląda to nieco lepiej, ale w praktyce jest zgoła inaczej. Nie wiem, czy znalazłoby się drugie takie państwo w mikroświecie, gdzie obywatel pozbawiony byłby możliwości dokonania jakiegokolwiek istotnego politycznie wyboru.

Demokracja w Dreamlandzie wyparowała bez woli suwerena, którego stopniowo pozbawiano kolejnych prerogatywy. W tym sensie w ciągu ostatniego roku wymazano wszystkie prodemokratyczne zmiany ostatniego pięciolecia. Stało się to w imię uproszczenia i zmodernizowania systemu, który, owszem, jest już uproszczony i zmodernizowany, lecz martwy, bo nie prowokuje do żadnego ruchu politycznego.

Wychodzi więc na to, że nowy premier, bądź co bądź człowiek lewicy, powinien jednak porwać się na jakąś "rewolucję" i na powrót upodmiotowić dreamlandzkiego obywatela.

Chamberlain pisze: ↑21 lip 2020, 14:39 Finalnie mamy sytuację, w których przedstawiciele wszystkich trzech władz – król, premier i członkowie legislatywy – nie mają mandatu demokratycznego, a wszyscy są de facto nominatami króla. System ponownie organizuje się wokół głowy państwa, co chyba nie było intencją ustrojodawcy.

Parlamentarzyści nie są nominatami królewskimi w żadnym sensie. Król nie jest czynnikiem decyzyjnym przy nadawaniu obywatelstwa, a zapisy do parlamentu należą do marszałka.

Natomiast brak demokratycznej legitymizacji rządu w stanie obecnym nie jest jakąś nieprzewidzianą i przypadkową konsekwencją ustanowionych mechanizmów ustrojowych. Król jest władny w każdej chwili rozwiązać rząd i powołać gabinet tymczasowy, lecz powołanie rządu na pełną kadencję bez wniosku parlamentarnego jest w tej chwili przedwczesne. Co więcej, nie podjęto w ogóle żadnej próby przeprowadzenia normalnych wyborów — a skoro król nominował na premiera dotychczasowego marszałka, to mogli oni zapewne uzgodnić, aby marszałek postarał się o mandat pochodzący od ludu, jakkolwiek symboliczne by nie było jego znaczenie.

W świete wczorajszej interpelacji dalsza dyskusja nabiera nieco abstrakcyjnego charakteru. Dobrze byłoby jak najszybciej rozwiać wszystkie wątpliwości i nie tracić więcej czasu na zaciągniętym hamulcu.

Z przepisów przywołanych przez JKW Alfreda wynika, że powołanie nowego Pierwszego Ministra nastąpiło z rażącym pogwałceniem prawa. Król mógł to zrobić najwcześniej 31 lipca. Takim samym pogwałceniem byłoby w tej chwili uruchomienie parlamentarnej procedury wyboru szefa rzadu, bo w tym przypadku ustawowy termin upłynął 15 lipca.

Jakieś konstruktywne propozycje? Może jakaś uchwała Parlamentu, która wyrażałaby jednogłośną zgodę na powołanie barona Baxtera i de iure sankcjonowałaby ruch króla?

Akurat uruchomienie procedury wyboru kandydata na Pierwszego Ministra jest wciąż możliwe. Termin z art. 12 ust. 1 ma charakter instrukcyjny, tzn. niedochowanie go jest naruszeniem prawa, ale nie pociąga za sobą niemożliwości spełnienia przewidzianej czynności. Wskazuje na to także samo brzmienie artykułu 15; termin dokonania wyboru liczy się alternatywnie od dnia uruchomienia procedury albo od dnia, w którym powinna ona była zostać najpóźniej uruchomiona. Gdyby spóźnienie się z otwarciem obrad wykluczało możliwość uczynienia tego w późniejszym czasie, absurdem byłoby odsunięcie powołania rządu przez Króla o 15 dni. Można także przywołać argument natury systemowej: wicemarszałek zastępuje marszałka między innymi wtedy, gdy ten pozostaje bezczynny w danej sprawie. Taką bezczynność da się stwierdzić dopiero po upływie właściwego terminu do otwarcia obrad.

Minimalny czas trwania procedury wyborczej to 96 godzin (art. 6 ust. 1 statutu parlament); rzecz jest do przeprowadzenia przed 31 lipca. Zgadzam się, że baron Baxter powinien zostać obecnie premierem, jednak chciałbym mieć sposobność oddać za nim głos. Zwróciłem się też do niego z kilkoma sugestiami odnośnie rozwiązania tej sytuacji.

Stanisław Dmowski pisze: ↑23 lip 2020, 08:19 W imieniu społeczności rotryjskiej składam serdeczne gratulacje objęcia urzędu pierwszego ministra Królestwa Dreamlandu, życząc, aby Wasze rządy przyczyniły się do rozwoju kraju i większego zadowolenia ludu.

Nie jest Pan już częścią społeczności dreamlandzkiej?

Alfred pisze: ↑22 lip 2020, 20:18 Gdyby spóźnienie się z otwarciem obrad wykluczało możliwość uczynienia tego w późniejszym czasie, absurdem byłoby odsunięcie powołania rządu przez Króla o 15 dni. Można także przywołać argument natury systemowej: wicemarszałek zastępuje marszałka między innymi wtedy, gdy ten pozostaje bezczynny w danej sprawie. Taką bezczynność da się stwierdzić dopiero po upływie właściwego terminu do otwarcia obrad.

Papo, ty to masz łeb. Ten drugi argument zupełnie mnie rozjechał. Nie żartuję, naprawdę nigdy bym na to nie wpadł, że można to ugryźć również od tej strony.

No to jak będzie, Szanowni? Działamy? Szkoda czasu na dalsze rozkminianie prostej, jak się okazuje, sprawy. Głosowanko w Parlamencie i mamy nowy rząd.

"Król jest źródłem sprawiedliwości, którą sprawuje osobiście (...) Za swoje czyny z czasu panowania nie podlega żadnej odpowiedzialności prawnej, a za inne nie może być do niej pociągany w czasie panowania. Przysługuje mu prawo łaski. (...) Wymiar sprawiedliwości sprawuje Król (...) Wymiar sprawiedliwości obejmuje także kontrolę działalności organów władzy publicznej co do jej legalności."

Zgodnie z konstytucją, co Król rozstrzygnie, jest sprawiedliwe.

الوـس pisze: ↑23 lip 2020, 21:27 Może darujmy sobie prawienie duserów i spójrzmy na sprawy takimi, jakie są. JKW Alfred okazuje się być miernym prawodawcą.

Patrzę na sprawy takimi, jakie są. Moje zastrzeżenia do konstytucji wykraczają daleko poza to, co zostało w tej dyskusji przywołane i nie ograniczają się do jej rzekomej „mętności”. Część uwag już przedstawiłem w swojej pierwszej wypowiedzi w wątku.

Proszę mi powiedzieć jedno, jako osobie nieobecnej w czasie, gdy ta konstytucja była uchwalana. Od kilku dni czytam o ustawach autorstwa JKW Alfreda, jakby chodziło o jakiś implementowany z zewnątrz dorobek obcego państwa. Czy jej autor tę konstytucję oktrojował? Narzucił ją ludowi dreamlandzkiemu? Projekt nie przeszedł normalnej ścieżki legislacyjnej w parlamencie? Wiemy, że król się zdystansował, ale członkowie parlamentu wypowiadają się na temat przyjętego przez siebie prawa w sposób przywodzący na myśl wyjaśnienia ofiar przemocy seksualnej nazajutrz po ustaniu działania pigułki gwałtu.

Obecny problem nie wynika z faktu „mętności” przepisów konstytucyjnych, lecz z przeoczenia wiadomego terminu przez Marszałka. To jest jeszcze do odrobienia. Zaniechanie działanie oznacza po prostu anarchię.

Maciej II pisze: ↑23 lip 2020, 14:11 Mi się nie chce tego robić.
(...)
Moim zdaniem - nie, zrobienie teraz kroku w tył jest rzeczą, która oprócz tego, że popsuje wszystkim humor i zabierze chętnym wigor, nie wniesie do Naszej państwowości nic.

Wasza Królewska Mość,

Może więc czas na regencję? Szczęśliwie WKM w tym momencie nie musi nic robić, choć to dość niepokojąca oznaka wypalenia.

Rozpisanie wyborów to zadanie Marszałka Parlamentu. Doskonale rozumiem zniechęcenie, ale działanie „poza trybem” jedynie anarchizuje kraj: nie zyskujemy nic, tracimy wszystko, bo formalnie rzecz ujmując, premierem wciąż jest JKW Alfred, a wydana z naruszeniem obowiązującego prawa nominacja sprzed trzech dni nie daje baronowi Baxterowi prawa do zasiadania w gabinecie Pierwszego Ministra. Gdyby podobnego deliktu dopuścił się JKW Robert Fryderyk, znajdowalibyśmy się w środku procedury impeachmentu, a oskarżycielem byłby nie kto inny, jak baron Baxter. „Co Król rozstrzygnie, jest sprawiedliwe”? Nawet wbrew obowiązującemu prawu? Szanowni, za przeproszeniem, co tu się odjaruzelowało?

Tego się nie da zrobić „na gębę”, uznając, że sprawy nie ma, bo wdrażanie urzędowych procedur rzekomo psuje ludziom apetyt. Po to się tworzy określone procedury, by ich przestrzegać. Na to się umawialiśmy w ogóle podejmując się zabawy w mikronację. W tym przypadku mówimy o przepisach konstytucji, której WKM jest strażnikiem.

Łajanie dotychczasowego premiera nie ma sensu, bo mija adresu. Kadencja szefa rządu trwa 3 miesiące. Nowe wybory rozpisuje marszałek parlamentu. Nie rozpisał ich, przegapił termin. Mniejsza o to, ludzka rzecz. Gorzej, że z naruszeniem prawa sam został powołany na urząd Pierwszego Ministra.

Nie róbmy z tego sporu ambicjonalnego, a już na pewno nie pozwólmy, by ta sprawa stała się przyczyną kryzysu konstytucyjnego, który sparaliżuje państwo i pozwoli kwestionować każdą decyzję wydawaną przez premiera Baxtera, któremu chyba wszyscy tu w większym lub mniejszym stopniu kibicujemy.