Dreamland i Scholandia

Nienawiść oraz następująca po niej agresja stanowią kamień węgielny współczesnego Królestwa Dreamlandu. Bez nich państwo zamiera i zapada się do miałkiej masy leszczy i mięczaków. Królestwo potrzebuje zadawania cierpienia i poczucia winy. Wychodząc naprzeciw tym potrzebom społecznym, ogłaszam niniejszym wolę utworzenia Partii Agresji i Nienawiści.

Program partii, a w zasadzie jej filozofia, sprowadza się do trzech filarów: autonienawiści, nienawiści wewnętrznej i nienawiści zewnętrznej. Od nich wyrastać będą rzeczy wielkie i bolesne, które zadziwią Dreamland i zadziwią Polin. Nauczanie o nich przekazywać będę stopniowo, zabierając zgromadzoną gawiedź na wspólne wycieczki poza strefę komfortu.

Nie każdy będzie mógł wejść w struktury Partii Agresji i Nienawiści. Kandydatury można zgłaszać bezpośrednio do mnie. Nie zapraszam.

O, zbieranino nieoświecona!

Swym duchem pogardzam wami, ludem naiwnym; swym duchem trzymam się od was, gawiedzi ciemnej, z daleka. Swą rękę nienawistną zaś trzymam przy waszych głowach blisko. I zadaję wam ból, abyście nienawidzili siebie samych i siebie nawzajem. Albowiem kto bliźnich szczerze nienawidzi, ten dojrzał i zmężniał prawdziwie.

Co konkretnie ma nam do zaproponowania partia, oprócz mimowolnie zabawnego naśladowania „Tako rzecze Zaratustra” i reminiscencji z zamku Egenberg? Czy mamy wszyscy wchodzić tu tylko po to, żeby się nadymać i udawać grrroźnych nadludzi, czy też są przewidziane jakieś ciekawsze zabawy?